Dankbaar zijn

Het verbaast mij hoeveel dingen wij vanzelfsprekend vinden. Zó vanzelfsprekend zelfs, dat men daadwerkelijk klaagt als het er niet is. Simpele voorbeelden: Kinderen zijn thuis op een zondagmiddag en vragen wat we gaan doen. Vandaag blijven we eens thuis en kunnen jullie je hier amuseren. Na nog geen half uur komen de eerste zuchtjes al en zijn we al 20 “mamma´s” verder. Als er dan gevraagd wordt, wat er is komt het hoge woord eruit: Ik verveel me. Hoe kun je je vervelen, met een fiets, een step, een bal, met een zolder vol met boeken, spellen, puzzels, playmobil, een slaapkamer vol met auto´s, lego en nog meer boeken en je plekje in de kast met papier, schaar, potloden, stiften, plaksel en frutsels, ? Kinderen hebben zó vreselijk veel, maar waarderen totaal niet wat ze hebben, het is nooit genoeg. Een kind in een andere situatie amuseert zich prima de hele dag met een stok en een balletje, maar in onze westerse wereld is een huis vol met speelgoed etc. lang niet genoeg om een dag mee door te komen. Krijgen ze een nieuwe auto om mee te spelen, is dat leuk voor een paar keer, maar daarna vliegt hij de bak in bij alle andere auto´s en kijkt men er niet meer naar om. Ergens frustreert mij dit enorm, want het begint al bij kinderen en gaat gewoon door bij volwassenen. We hebben zoveel, maar het lijkt nooit genoeg te zijn. Staan we eigenlijk wel eens stil bij wat we wél hebben in plaats van te dromen over de dingen die we niet hebben ? En zijn we wel dankbaar voor de dingen die we wél hebben, of blijft het willen van dingen die we nog niet hebben overheersen ? Wie heeft er tegenwoordig geen Ipad of smartphone, maar de één is nog niet goed en wel in gebruik of men wil alweer de nieuwe opvolger ervan. Niks mis met de “oude” Ipad, maar die nieuwe zal wel veel beter zijn. Het lijkt een vicieuze cirkel waar we niet uit willen komen. En er is helemaal niks mis mee als je de financiële middelen hebt, om jezelf te verwennen met gadgets, nieuwe spullen, kleding of wat je maar wilt, maar dan komt die vraag weer: ben je wel eens dankbaar voor alles wat je hebt ? Denk je wel eens: bedankt, dat ik een baan heb die mij geld in het laatje brengt. Bedankt, voor het dak boven mijn hoofd. Bedankt, dat ik wel eens rood sta en de bank mij de mogelijkheid geeft dan toch nog die laatste boodschappen te halen die ik nodig heb. Bedankt voor de mogelijkheden die ik heb gekregen om dat te gaan doen, wat ik altijd al wilde. We kunnen ook nog een stapje verder gaan. Bedankt, voor al die mensen die zich kapot werken om de kleding te maken die ik dagelijks draag. Bedankt, voor de technici die dagelijks keihard werken om ervoor te zorgen dat de nieuwste snufjes op de markt komen. Bedankt, voor de talloze boeren die dagelijks op hun akker werken, door weer en wind, om ervoor te zorgen dat de supermarkten vol liggen met groenten en fruit. Bedankt, voor de vrachtwagenchauffeurs die ervoor zorgen dat winkels en groothandels bevoorraad blijven. En wat dacht je van: bedankt, voor mijn armen, benen, tenen en vingers en andere lichaamsdelen en organen, die ervoor zorgen dat ik elke ochtend op kan staan, mijn tanden kan poetsen, mijn brood kan smeren, kan ademen, hoesten, proeven, voelen en zoveel meer. Als je stil gaat staan bij die dingen, af en toe gewoon eens even denkt aan alles wat je normaal vanzelfsprekend vindt, dan ga je dingen misschien iets meer waarderen. En als we meer waardering hebben voor dingen, hebben we meer respect en met meer respect krijg je automatisch meer dankbaarheid.

Met dankbaarheid toon je liefde. Dat is toch het mooiste wat er is ?

MB

One thought on “Dankbaar zijn

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s