Bioscoop

Afgelopen vrijdag zijn we met heel veel zin naar de bioscoop gegaan, het derde deel van The Hunger Games, Mockingjay part I was de dag ervoor in première gegaan en die moesten we dus echt zo snel mogelijk zien. Deel I en II hebben we beiden meerdere malen gezien en we konden echt niet wachten om dit deel ook te zien.

Bepakt met enkel een fles Iced tea Green, zochten we een plekje in de zaal en omdat we vrij vroeg waren hadden we ook een mooie bemachtigd: in het midden en niet te dicht bij het scherm. Kon toch niet meer stuk! Als we eenmaal zitten, zetten wij altijd onze telefoon op stil en stoppen we hem terug in de tas. Elke keer verbaast het ons weer, dat wij echt (bijna) de enige in de zaal zijn, die na de telefoon op stil te hebben gezet, de telefoon ook daadwerkelijk wég stoppen. Tot het licht begint te dimmen en de voor-filmpjes starten, zit men driftig op de telefoon. Het komt blijkbaar niet in iemand op om gewoon eens met degene met wie je naar de bioscoop gaat, te praten. Geen appjes, filmpjes, games of wat dan ook, maar gewoon eens praten, face 2 face. Zou men toch eens wat vaker moeten doen LoL. Het werd toch al best druk in de zaal, mensen bleven binnen komen en sommige grotere groepen hadden al wat moeite om een plek te vinden waar ze alleen in één rij konden zitten. Nog voordat het licht begon te dimmen, kwamen er een drietal dames onze rij ingelopen, naast Carolien waren nog 5 plaatsen vrij, naast mij nog 2 en naast mijn 2 lege stoelen zat een ander koppel. Één van die 3 vrouwen keek naar de plaatsen naast mij en zei “Daar kunnen we zitten, zijn nog precies 3 plaatsen over”. Ik keek nog eens goed naast mij, maar zag toch echt maar 2 stoelen vrij, mijn tas lag op één stoel en de tas van een ander lag op de andere lege stoel. Ze zal het niet goed gezien hebben, dacht ik nog. Ze waren nog wat met elkaar aan het bespreken, maar ik lette er verder niet op en had mijn tas al op mijn eigen schoot gepakt, zodat ze in ieder geval daar gewoon konden gaan zitten. Toch leken ze zich ineens te vinden in de vrije plaatsen naast Carolien en toen weer diezelfde vrouw een opmerking maakte, kon ik het niet laten om mijn mond ook maar even open te trekken. “Ja, dat is zo irritant, als iedereen gewoon aansluit in de rij, hoef je ook niet zo te zoeken.” Ik leunde naar voren en gaf van repliek: “Hier zijn 2 vrije stoelen, geen 3.” De vrouw keek geschrokken op en zei een beetje gepikeerd: “oh, oke”. Waarnaar ik nog vrij hard tegen Carolien zei dat ze misschien gewoon wat eerder moeten komen als ze de beste plaatsen willen hebben. Vind je het gek dat je alleen aan de zijkanten nog plaats vindt, als je 1 minuut voor start van de film binnen komt. Ik ga echt niet opschuiven als ik er al een kwartier zit, daarvoor ga ik juist wat vroeger!! De zaal zat goed vol en het was ook best een rumoerige zaal, maar toen het licht uit ging en de film begon, interesseerde het mij totaal niet wat anderen deden: ik kwam voor de film en daar had ik zin in ! Het gedeelte voor de pauze was best een beetje saai eigenlijk, het moest allemaal nog op gang komen en je merkte wel in de zaal dat er hier en daar een woordje gewisseld werd, mij stoort dat totaal niet want ik zit ook wel eens met Carolien te praten onder een film (wel met een zachte stem uiteraard). Helemaal rechts in onze rij zat een groep die echt heel onrustig was, maar ook daar kon ik mij niet aan storen, je hoorde ze wel maar als je op de film let, moeten die sporadische geluiden je totaal niets doen. Echter zaten er voor ons wat dames die daar wél een probleem van maakten en ineens heel kinderachtig “Ssssssttt!!” begonnen te roepen. Hahahahahaha, het eerste wat ik dacht was: are you kidding me ?! Ga je nou serieus Sssst roepen in een bioscoop, omdat er af en toe eens een geluid vanuit de zaal komt !? Niet veel later dan die Sssst van de mevrouw voor ons, was het pauze en toen het licht weer langzaam aan ging zei ik heel hard (extra natuurlijk) “Gelukkig, mogen we tenminste weer wat zeggen” waarop Carolien zei: “Ja, hoeven ze tenminste geen Sssst meer te roepen”. De betreffende dames voor ons keken achterom en wij keken vrolijk terug met een afwachtende blik. Helaas zijn mensen niet zo van het directe contact, dat bleek deze avond wel weer. Men roept graag iets in het openbaar, maar direct iemand aanspreken op iets zit er niet vaak toch niet meer in. Het bleef in hun geval dus ook alleen bij kijken naar wie dit zei en verder niets. Oké, in dit geval sprak ik betreffende dame ook niet direct aan, maar haar Sssst was dan ook niet voor mij bedoeld, dus moest ik mij eigenlijk buiten deze discussie houden. Ik kon het echt niet laten om een opmerking te maken over zoiets kinderachtigs als die Ssssst. De vrouw eerder op de avond duidde duidelijk wel op ons, omdat zij vond dat het belachelijk was dat wij niet waren doorgeschoven en dan reageer ik ook persoonlijk op iemand.

Voordat de film weer hervat was, kwam de Sssst-mevrouw terug en begon heel stoer te vertellen aan haar vriendinnen dat zij dit geklets had gemeld bij de balie, ze zouden het even komen controleren tijdens de film. Whoehahahahaha, hoe sneu kun je daadwerkelijk zijn zeg !? Ik moest er zo om lachen, Carolien had al dat geklets niet meegekregen en toen ik haar vertelde wat ze gedaan had, draaide haar ogen weg. Sneu !! Het licht ging weer uit, de film begon weer en alsof de hele zaal het met ons eens was, kwam er ineens vanuit alle hoeken een Sssst tevoorschijn hahahahahahaha, geniaal! Betreffende zeurkous zat zich vast op te vreten van ergernis hahahahahaha. Wij konden er natuurlijk hartelijk om lachen en hebben nog genoten van de film, want het tweede deel was beduidend spannender dan het eerste deel!

Een zeer geslaagde bioscoopavond, dat absoluut. En zelfs in een bioscoop merk je dat mensen elkaar gewoon wat meer in hun eigen waarde moeten laten, niet te snel moeten oordelen en commentaar moeten geven, maar gewoon eerst eens naar zichzelf moet kijken voordat men hun mening zo resoluut in een opmerking de wereld in gooit. Respect people and you will be respected.

MB

4 thoughts on “Bioscoop

  1. Leuk stukje en zeker ook heel herkenbaar. De mensen die een persoonlijk gesprek voeren zijn inderdaad een uitstervend ras hahaha… ik verbaas mij er ook steeds over als we naar de bios gaan dan bijna iedereen met zijn neus in zijn telefoon zit, zelfs tijdens de film.

    Like

  2. Het is best moeilijk om met elkaar te praten hihihi.
    Ik las op facebook een grappig berichtje: Shit! Internet ligt eruit. Ik zag ineens allemaal vreemde mensen om mij heen en guess what zij claimden dat ze familie van mij waren….

    En inderdaad eigenlijk kunnen we niet meer zonder internet, zonder mobiel, praten doen we via FB messenger of Whatsapp maar een gewoon gesprek huh wat is dat? Nee dat kan dan weer te confronterend zijn….

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s