Time to start !

Als enorm sportliefhebster is het best raar dat ik zelf eigenlijk helemaal niks meer aan sport doe. Menig moeder zal het herkennen als ik zeg: “Moeder zijn is een sport op zich !” , maar aan de andere kant heeft sport mij altijd zoveel meer energie gegeven. Ik ben al vroeg begonnen met sporten, heb 8 jaar op judo gezeten waar ik 2x per week moest trainen en meestal ook nog op zondag een toernooi deed, daarna heb ik nog wat volleybal gedaan, basketbal, flag football en uiteindelijk ben ik gaan voetballen. Dat laatste heeft mijn knieën volledig naar de k##e geholpen met als perfecte afsluiter ook nog een gescheurde kruisband. Na 2 kijkoperaties en een kruisbandreconstructie waren mijn knieën eigenlijk zwakker dan ooit en ben ik na die laatste operatie ook gestopt met voetbal. Ik werd zwanger en in combinatie met werk was het sporten op dat moment volledig afgelopen. Na een paar jaar ben ik nog een tijdje naar de sportschool gegaan, waar ik eigenlijk alleen op de crosstrainer en het trilapparaat stond, maar dat was ook een bevlieging van een half jaar ofzo. Ik heb echt een hekel aan die sportscholen, veel Barbie´s en Rambo´s die zichzelf bewonderen in de spiegel, de één showt haar nieuwe broekje, de ander showt zijn opgepompte biceps en degene die er werkelijk zijn om iets aan hun conditie of gezondheid te doen, worden met neerbuigende ogen bekeken. Dat is duidelijk niet mijn ding en er moet ook veel gebeuren wil ik weer zo´n zaal in stappen (dan zou het alleen zijn om lekker los te gaan op een crosstrainer, want dat zijn geweldige apparaten!).

Maar het is wel overduidelijk dat ik iets moet gaan doen, want helemaal geen sport/beweging voelt gewoonweg niet goed. Het is al erg genoeg dat ik er zo lang over moet doen om dat te beseffen.. alhoewel: ik besefte het wel al een tijd, maar ik was denk ik gewoon te makkelijk (of lui.. maar dat woord gebruik ik liever niet) om er daadwerkelijk iets aan te doen. Mijn rug schreeuwt al jaren om beweging, mijn spieren in mijn rug zitten volledig vast, er is nog maar heel weinig beweging in te krijgen en dat resulteert in dagelijks pijn. Het begint al met opstaan, als ik niet even wat oefeningen of bewegingen in bed doe, heb ik al moeite om al zittend op de rand van mijn bed, mijn sokken aan te krijgen (voor degene die in plaatjes kunnen denken, zullen de grootste los hebben om een beeld te zien van hoe dát moet uitzien!). Bukken is de eerste paar uur hels, bijna niet te doen zonder geluid ook, en bepaalde bewegingen of activiteiten zijn simpelweg te pijnlijk om uit te voeren. Ik loop gewoon dagelijks met een pijnlijke rug rond, dit beperkt mij toch wel in wat ik wíl doen en daar ben ik nu wel klaar mee. Mijn rug moet soepeler worden, er moet wat meer beweging in komen en een crosstrainer klinkt dan weer zo fijn in mijn oren.. Als ik er thuis de plaats voor had dan ging ik daar direct voor sparen, maar helaas heb ik die plaats niet. Alleen voor zo´n crosstrainer naar een sportschool gaan en er elke maand zoveel geld aan kwijt te zijn ? Dat gaat mij ook te ver, dus dat wordt hem ook niet. Ik ben maandag begonnen aan een 30 Day App samen met mijn dochter. Zij wilde graag iets aan haar buikspieren doen, dus doen we elke dag oefeningen om daar aan te werken, sit-ups, crunches, leg-lifts en planking. Elke dag een beetje meer, waardoor je na 30 dagen al behoorlijk iets hebt opgebouwd. Daarna kun je verder gaan met een volgende 30 dagen programma. We zullen zien hoe het ons na de eerste 30 dagen bevalt, vooralsnog is het voor ons beiden wel goed te doen.

Nadat ik met één van mijn vriendinnen over dit alles gesproken had (die duidelijk met dezelfde “makkelijke” gedachte rond loopt… dus ook gewoon lui is) hebben we besloten om samen een volgende stap te nemen: we gaan op Yoga! Niet meteen iets waar je snel heel fit van wordt, maar zeker wel iets waarmee je bezig bent met je lichaam, rust en het soepel krijgen van je spieren. Vanavond gaan we onze eerste les bijwonen en zullen we eens zien of het wat voor ons is. Ik wil dit al zo lang doen, maar het kwam er nooit van (geen tijd, geen zin, of gewoon niet lekker in mijn vel?). Ik ben blij dat ik de stap nu eindelijk genomen heb en kan niet wachten om dit eens te doen! Daarnaast heeft diezelfde vriendin wél plaats voor een crosstrainer en (hoe toevallig) heeft ze er ook pas eentje gekocht 🙂 Dat betekent dat ik gewoon een paar keer per week naar haar toe kan gaan om even wat aan mijn stijve spieren te doen.

Soms worden de dingen gewoon in je schoot geworpen als je zelf maar die eerste stap zet, want die eerste stap is de belangrijkste en die moet je echt zélf zetten.

MB

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s