Bioscoopje en dan.. ? Toch maar naar huis :P

Zaterdag weer eens naar de bioscoop geweest met een goede vriendin. We wilden eigenlijk naar The Visit, maar aangezien deze niet draaide op zaterdagavond, zijn we maar naar Crimson Peak gegaan. We houden van horrorfilms, dus de keuze was snel gemaakt.

21:45 uur begon de film en nadat we eerst een drankje hadden gedaan, zijn we op tijd een plekje gaan zoeken in de zaal. Het was niet druk, dus we hadden perfecte plaatsen en we gingen er goed voor zitten want we hadden wel zin in wat heerlijke schrikmomenten! Helaas was de film niet heel erg “horror” en als je bedenkt dat het leukste moment plaats vond in de pauze, dan zegt dat meer dan genoeg over deze film ! Hij was saai, voorspelbaar, zonder enige schrikmomenten, langdradig en vermoeiend… niet echt wat je verwacht van een horror-film dus.

In de pauze daarentegen hadden we wel een leuk momentje met de hele zaal. Mijn vriendin kwam terug van het toilet en zei fluisterend tegen mij dat ze wat drinken ging halen en of ik misschien ook wat wilde. Ik vroeg aan haar waarom ze fluisterde en toen zei ze overdreven luid: “GEEN IDEE EIGENLIJK, WIL JE OOK WAT DRINKEN?!” Ik schrok er een beetje van maar moest zo enorm lachen, toen de man voor ons in de rij zich omdraaide en ook heel luid zei: “NOU ZEG, JE HOEFT NIET ZO TE SCHREEUWEN!” waarop mijn vriendin weer antwoordde: “OH SORRY, WIL JIJ DAN MISSCHIEN WAT DRINKEN ?” , waardoor de hele zaal begon te lachen en de man voor ons de grootste lol had. 🙂 Zoiets is veel leuker dan een zaal met mensen die alleen maar met zichzelf bezig zijn (of met hun telefoon), ik weet het niet maar het maakt zo´n avond toch weer net iets leuker en aangezien de film echt vreselijk slecht was, was dit weer zo´n momentje dat ervoor zorgde dat de avond niet volledig verpest werd.

Na de film hadden we de intentie om nog eentje te gaan drinken ergens, maar we waren allebei zo vreselijk loom en duf geworden van die film dat we er nog weinig zin in hadden. We liepen van de bioscoop even langs het plein met de terrasjes en voor ons liepen een paar meiden die duidelijk onderweg waren naar een café. Uitgedost in veel te dunne kleding voor deze tijd van het jaar, met vreselijke hoge hakken (waarop ik echt minstens één enkel zou breken) waar ze ook nog niet op konden lopen, want het zag er uit alsof ze elk moment op haar gezicht kon gaan. We moesten er enorm om lachen en kwamen ook wel tot de conclusie dat wij op dit tijdstip niet meer moesten beginnen met een avondje stappen. Het was inmiddels middernacht en de tentjes/terrassen waren ook al aardig vol.

Wij zijn meer van het om 20:00 uur, 20:30 uur beginnen en het dan rond 23:30 uur, 00:00 uur voor gezien houden. Dan moeten we plaats maken voor de échte stappers, want daar passen wij duidelijk niet meer tussen hahahaha. Niet omdat wij niet met hoge hakken en veel te dunne kleding rondlopen, maar meer omdat wij denken aan “ons bed” tegen de tijd dat het “op stap gaan” bij de meeste mensen pas begint. Voor ons twee geldt dat in ieder geval wel en wij kunnen ook volledig in een deuk liggen als we op die momenten de geweldige reclame van Andrelon als voorbeeld nemen.                 (2 vriendinnen kloppen bij een 3e vriendin aan en vragen haar of ze mee op stap gaat, waarnaar ze heel droog zegt: “nee ik kan niet, ik heb thee”. Iedereen kent deze reclame wel en elke keer als ik hem zie, krijg ik een glimlach op mijn gezicht omdat ik dan aan mij en mijn vriendinnetje moet denken 🙂 ).

Ik ben nooit een echte stapper geweest en dat zal ik duidelijk ook nooit worden 🙂

MB

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s