Week 1..

De eerste week in het nieuwe jaar.. hij begon een beetje met mixed feelings.

Op maandag komt de broer van mijn ex-vriendin altijd bij ons eten en meestal kijken we dan nog een serie samen, dat was deze maandag ook zo gepland. Al was het dit keer niet zo´n gezellig en lang bezoek. Kyra en ik voelden het al wat langer aankomen en gezien de situatie was dit ook onvermijdelijk, maar dat wil niet zeggen dat we het niet vreselijk en moeilijk vonden. Hij gaf aan niet meer elke week te kunnen komen, hij moest wat afstand nemen en het was overduidelijk dat hij het hier zelf ook heel moeilijk mee had. Hij hield van ons, nog altijd, was blij dat hij ons had leren kennen, vond het gaaf wat we allemaal meegemaakt hadden samen en hij wilde ook zeker geen afscheid nemen, het werd geen “vaarwel”, maar een “tot ziens”. Uiteraard vloeiden de tranen rijkelijk, maar hebben we met een lach en een traan op ons gezicht afscheid genomen die avond, want we weten ook heel goed dat we elkaar niet uit het oog zullen verliezen. Pijnlijk moment, emotionele avond en het is alleen maar te hopen dat mijn dochter hier niet te lang in blijft hangen, want ze heeft genoeg moeten lijden door het verlies van mensen het afgelopen jaar en dit kan ze er momenteel echt niet bij hebben! Waar ik wel enorm blij om was en dat heb ik hem ook gezegd, is dat hij persoonlijk is langs gekomen om ons dit te vertellen. Om met ons te praten, uit te leggen hoe hij zich voelt en wat zijn beweegredenen zijn om deze keuze maken.. hier schort het bij heel veel mensen wel aan, dat hebben we het afgelopen jaar wel gemerkt! Of er wordt simpelweg een email gestuurd (heel volwassen) of er wordt gedaan alsof je gewoon nooit bestaan hebt, geen bericht, geen telefoontje of bezoekje, maar word je gewoon ineens volledig geblokkeerd (ook heel volwassen). Maar gelukkig was dat bij hem niet zo en daar ben ik hem enorm dankbaar voor!

Ergens was ik blij dat yoga deze week op dinsdag was en niet op donderdag, zo kon ik gelijk weer even in balans proberen te komen zodat ik mijn energie meer kon richten op mijn kinderen deze week. Ik denk niet dat ik ooit nog zonder yoga wil… wat een heerlijk gevoel blijft dat :). 

Ik had deze week ook een aantal gesprekken op Kyra´s school, met een aantal leraren gesproken en daar waar de één heel tevreden was over haar, zeiden anderen dat ze een hele slechte concentratie had tijdens de les. Zelf had ik ook al gesproken met Kyra over haar concentratie tijdens de lessen en ze gaf zelf aan een andere plaats te moeten hebben en zeker ook een ander klasgenootjes naast haar, want ze praatte teveel tijdens de lessen waardoor ze dus minder goed oplette. Het is en blijft een meid en ze is vreselijk snel afgeleid, gelukkig ziet ze dat zelf ook in! We moeten nu hard werken om een slechte start goed te maken, daar ga ik haar volledig in steunen en als we beiden die positieve instelling vast kunnen houden, haalt ze 3 Atheneum wel.

Met de kinderen het weekend bij hun vader kon ik vrijdagavond met een paar vriendinnen naar de bioscoop en ik wilde zo graag Bon Bini Holland zien, dus met gierende banden zijn we naar de bioscoop gereden en ik heb werkelijk waar de hele film in een deuk gelegen!! Met buikpijn en pijn aan mijn kaken ben ik naar buiten gelopen en als ik nu nog aan de film denk, kan ik weer de slappe lach krijgen! Deze film moet ik echt nog een keer zien (zeker ook omdat ik de helft gemist heb door het lachen), maar dan ga ik samen met Kyra want dit is echt onze humor!

Na een heerlijke vrijdagavond, was mijn zaterdag zowaar nog fijner! Wakker worden, uurtje lezen, lekker douchen, ontbijtje maken, wat opruimen en dan bedenken wat je verder nog gaat doen… dat was even een hele gelukzalige ochtend! Wat voor een ander misschien normaal of saai is, was dit voor mij echt hemels! In de middag ben ik nog naar mijn nichten in België gereden en hebben we gekletst en een spelletje gedaan (Kolonisten van Catan). Het is altijd zo fijn om daar aan te schuiven, I just love it!

Als afsluiter van de week had ik een “date-middag”.. ik weet niet goed hoe ik het anders moet noemen. Ik kan wel blijven roepen dat ik “gewoon” (weer) wat heb afgesproken met haar, maar dat is het toch echt niet meer: ik ben gewoon aan het daten. Dit is voor mij allemaal niet zo vanzelfsprekend, eigenlijk is het zelfs heel verwarrend maar daar wijd ik nog wel een andere blog aan.  Volgens mij was dit onze 4e date en wederom was het een hele gezellig middag. Nog nooit heb ik zo moeten lachen bij het kijken van een horrorfilm 🙂 hilarisch gewoon hahahahaha en ben ik wederom later naar huis gegaan dan gepland. Het gezegde “de tijd vliegt als je het leuk hebt”, is bij ons duidelijk van kracht, want het is elke keer echt enorm gezellig.

Zo eindigt een week die beladen begint, toch wel met een heel fijn gevoel..

XmelX

 

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s