“Cause what if I never love again”

8 maanden ben ik nu vrijgezel.. alleenstaande moeder van 2 kinderen, zonder relatie.
In heel veel opzichten werkt dat echt top! Ik hoef mij voor niemand te verantwoorden, ik kan doen wat ik wil zonder dat ik rekening hoeft te houden met iemand, maak mijn eigen keuzes en beslissingen en ben onafhankelijk op elke manier. Voor mijn kinderen ben ik er 24/7, hun zorg is een grote prioriteit en met z´n drietjes hebben we het ook nog eens heel erg gezellig.
In het begin van mijn single bestaan, zei ik dat ik voorlopig echt geen nieuwe relatie meer wilde. De breuk, de teleurstelling, het verdriet, de pijn.. dat je je zo in iemand kan vergissen, dat is wel even een dingetje.
Het weerhoudt mij nu nog heel erg, om mij weer met iemand in te laten, mijzelf weer bloot te geven en vertrouwen te leggen in iemand.

In december heb ik wel een aantal “dates” gehad (ik blijf het een naar woord vinden) en die waren echt hartstikke gezellig. We hebben vooral veel gepraat, ik was heel eerlijk en direct over alles (zij overigens ook) en als we bij elkaar waren, dan was het vaak meteen een hele of halve dag (dus niet maar een paar uurtjes) en ik was absoluut op mijn gemak bij haar. Het werd ook behoorlijk intiem op een gegeven moment, waarin ik ook wel merkte dat ik niet goed wist wat ik nu precies voelde..  Ik wist in ieder geval dat ik echt nog geen behoefte had aan een relatie en daar was ik ook heel eerlijk in tegen haar, maar omdat het zo makkelijk en vanzelfsprekend ging samen, gaf dat aan de andere kant natuurlijk ook wel andere seintjes af. Maar ik had een muur om mijn hart gebouwd, ik wilde niemand lief hebben, geen gevoel krijgen voor iemand en als ik dat niet wil, dan gebeurt dat ook niet. Eerlijk tegenover de ander is dat niet, hoe duidelijk je daar ook in bent geweest en dit werd dan ook te ingewikkeld en gevoelig, waardoor het contact verbroken werd. Dit was niet mijn keuze, maar ik begreep uiteraard wel dat ze voor zichzelf moest kiezen, zoals ik dat ook deed. Als je zelf met heel veel gevoel ergens in zit, is het alleen maar moeilijk en pijnlijk te bevatten dat het niet wederzijds is en het dat waarschijnlijk ook niet gaat worden. Ik voelde mij vreselijk.. niet voor mijzelf maar voor haar.

Nu ben ik weer 3 maanden verder en ik denk er nog steeds hetzelfde over.
Ik kan mij niet open stellen voor een nieuw iemand in mijn leven, ik wil het gewoon niet. Maar sommige momenten zijn zo vreselijk eenzaam..
Dan realiseer je je ineens: je bent alleen..
Voor hoelang nog ?
Stel je je überhaupt nog wel eens open ?
Ga je dat nog eens durven of willen ?
Ik kies hier zelf voor dus zou er vrede mee moeten hebben, maar heb ik dat ook ?
Of blijft mijn hart gewoon wachten op die invulling waar ze van droomt ?
En die er misschien nooit komt ?

If this is my last night with you
Hold me like I’m more than just a friend
Give me a memory I can use
Take me by the hand while we do what lovers do
It matters how this ends
‘Cause what if I never love again?

[Adele – All I ask]

Dit is één van die dingen wat mij enorm bezig houdt de laatst tijd, waarin ik geen rust krijg en ik maar over door blijf denken.. dus dan moet ik er iets mee (anders bleef het toch niet zo hangen in mijn hoofd ?).
… en dit is behoorlijk Out of my comfortzone ! hahaha 🙂

XmelX

17 thoughts on ““Cause what if I never love again”

  1. Heel herkenbaar. Ik ben inmiddels ruim drie jaar single, alleenstaand ouder en wilde in het begin juist héél graag een relatie. Maar helaas bleek de “ware date” onvindbaar. Toen heb ik me er maar bij neer gelegd. Nu ben ik niet zoekende maar goh, wát kun je je soms alleen voelen zeg!

    Liked by 1 persoon

  2. Meid ik kan hier sowieso uit opmaken dat je vreselijk dapper bezig bent,
    de durf je weer open te stellen zal dan lijkt mij ook wel weer komen!

    Kijk voor nu eens naar die momenten dat je je eenzaam voelt.. wat mis je dan precies? Grote kans dat je dat gemis zelf kunt wegnemen.

    Zodra jij comfortabel en tevreden bent ‘in je eentje’ durf je je sowieso makkelijker open te stellen, want dan kun je tenminste op je eigen Sterke Ik terugvallen. De kans is zelfs groot dat je het dan lastig vind om je ‘alone-time’ in te leveren.. Ben voor jezelf degene die je nodig hebt, kortgezegd.

    De liefde van n ander komt ook nog wel 🙂 xxx

    Liked by 2 people

  3. Mooi geschreven. Ik denk hoe ouder je wordt hoe moeilijker het is om je open te stellen, ook heb je vaak al je eigen leven helemaal op orde. Een relatie moet een aanvulling zijn en geen opvulling. Je komt de ware vast nog tegen, als de tijd er na is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s