De Zomervakantie serie – deel #4

In het vorige deel werd duidelijk dat Dimitri en Luc zich vreselijk onder de situatie voelen, maar Stefan en Freddie lijken zich er niets van aan te trekken. Gaat dit wel goed komen ?

Deel 4.

Eenmaal terug op de hotelkamer, heb ik Dimitri overgehaald om zijn zwemkleding aan te trekken zodat we even kunnen chillen aan het zwembad en er daar nog wel even over verder praten. Om nou in die warme kleding te blijven staan, voelt ook raar en daar was Dimitri het dan wel mee eens.
Na een kort tijd op de kamer, gaan we weer naar het zwembad en leggen onze spullen op een bedje. Dimitri begint gelijk te praten over de hele situatie en ik luister aandachtig naar hem. Ik ben het volledig met hem eens, op elk vlak en schrik ook een beetje net zoals Dimitri zelf, als Freddie ineens heel hard naar Dimitri begint te roepen.
“jeetje man!! Je liet mij schrikken!”, zegt Dimitri boos tegen Freddie.
Ineens verschijnt een grijns op Freddies gezicht en ik voel de bui al hangen..
“Je valt echt op jongens hè, want je zit zo gezellig alleen naast Luc.”
“Niet grappig Freddie! Er zijn serieuze angsten hier..”
“Gaat het weer over Mike? Dat gaat altijd zo!” roept Stefan ineens nog geïrriteerder dan hij al was.
“Hij is hier altijd het gespreksonderwerp, hij…. “  en nog voordat hij zijn zin kan afmaken vind ik dat hij nu echt moet ophouden en onderbreek hem dan ook, voordat het helemaal uit de hand loopt.
“Nu even niet Stefan!” zeg ik resoluut en Stefan kijkt mij met grote ogen aan alsof hij zich afvraagt waar ik het lef vandaan haal om hem te onderbreken.
Luc kijkt neerslachtig en zegt dat hij bezorgd is om Mike en dan ineens zegt Stefan
“Mike wilde liever thuisblijven. Hij heeft zelfs de reis naar Texel gecanceld.”
Verbaasd kijken we alle 3 naar Stefan, waarom heeft hij dit niet eerder gezegd ? Waarom wacht hij tot nu, om ons dit mede te delen ? Hij wist al vanaf Schiphol dat we bezorgd waren.
“Dat geloof ik ergens wel”, zegt Freddie “hij had immers ook niet veel geld.”
Freddie en Stefan duiken het water weer in en gekken daar verder, Dimitri kijkt mij aan en ik zie wat geruststelling in zijn ogen. Blij om te zien dat hij niet meer zo gespannen en angstig is, maar ik twijfel toch over de uitspraak van Stefan. Hij had dit eerder kunnen zeggen maar dat heeft hij niet gedaan, waarom niet ?

Later op de avond gaan we gezamenlijk naar de eetzaal om daar een hapje te eten. We worden ontvangen en de man vraagt of we gereserveerd hebben, daar heb ik dus duidelijk niet aan gedacht. “Ja, op naam van Stefan”, zegt Stefan tegen de man en hij brengt ons naar een tafel.
Je kunt niet zeggen dat hij de dingen niet onder controle heeft, want waarschijnlijk als enige van ons vier, heeft hij hieraan gedacht.
Lekker eten en een biertje, dat zal ons goed doen.

Dit was alweer deel 4, deel 5 volgt over 2 weken en als je wilt weten hoe de andere mannen in dit verhaal staan, dan moet je even op onderstaande blogs kijken!

Demi schrijft vanuit Stefan.
Jordy schrijft vanuit Mike
Louanne schrijft vanuit Dimitri
Inge schrijft vanuit Freddie.
Marleen schrijft als de verteller

XmelX