Openheid door een natuurverschijnsel

De laatste paar weken heb ik heel wat gesprekken gevoerd.
Ik heb mensen die ik eigenlijk nog amper ken, wat dichter bij laten komen door ze bepaalde dingen toe te vertrouwen. Als ik je mag en het gevoel heb dat je betrouwbaar bent, dan ben ik wel snel heel makkelijk met praten, maar meestal ben ík dan wel degene die de vragen stelt. Niet omdat ik zo nieuwsgierig ben, maar omdat ik dan gewoon graag wat meer over die persoon te weten wil komen. Iedereen heeft een verleden en ik ben wel benieuwd naar de weg die men bewandeld heeft om tot het punt van Nu te komen.
Eveneens is het zo, dat als ik degene ben die de vragen stelt, ik dus niet degene ben die praat. Is ook een manier om het wat verder van je af te houden hè. Ik ben dus wel makkelijk in praten, maar je kunt veel praten zonder heel veel te zeggen… (volgen jullie mij nog!?)

Bij sommige mensen kom ik daar mee weg, maar je hebt ook van die mensen die daar volledig doorheen prikken en je dan ineens een opmerking tussendoor krijgt:
“Je zegt niet zo heel veel hè.. ”
Uiteraard weet ik dan precies wat daarmee bedoeld wordt en dan geef ik ook direct toe dat ik weinig kan zeggen met heel veel gelul.

Maar wat weerhoudt mij dan eigenlijk om wat meer inhoud van mijzelf te delen? 

Ik sta momenteel goed in het leven, ben onafhankelijk, doe wat ik wil, leef zoals ik wil en geniet (misschien nog te weinig) van alles wat ik doe, ben positief, enthousiast, direct en spontaan. Het praten over bepaalde gebeurtenissen in mijn leven, geeft mij toch wel vaak een melancholisch gevoel en hoewel ik weet dat alles met een reden gebeurt, al die gebeurtenissen mij gemaakt hebben tot de vrouw die ik nu ben en ik niet in mijn verleden moet leven, grijpt het mij toch wel eens naar de strot.
Oud zeer.. het blijft toch “zeer”.
Dat kan het fijne, positieve gevoel wat ik op dat moment heb misschien wel eens gaan beïnvloeden en dan gaat men ook die andere kant van mij zien.
Zou het dat zijn ?
Men ziet mij als sterk, altijd lachend en positief, gek, melig en impulsief.. maar de kant van gevoelig, verdrietig en stil laat ik niet zo snel zien. Die kant is gewoon niet leuk, die hou ik liever bij mezelf, die gedachtes wil ik niet hardop uitspreken, want dan hoor ik ze..
Dus waarom zou ik die kant laten zien !?
Ik kan over dingen uit mijn verleden praten zonder er al teveel emotie in te gooien, dan ga ik er wat losjes mee om, alsof het is geweest en het er nu niet meer toe doet, maar vaak is dat helemaal niet zo. Want elke keer als ik erover praat, dan ga ik er achteraf nog eens over nadenken en vraag ik mijzelf vaak af of ik er écht zo schouderophalend/nonchalant mee om ga… of dat ik het achterste van mijn tong gewoon niet wil laten zien.

Heel veel vragen die ik mijzelf stel na een gesprek met een ander, ik kan er ook heel lang over na blijven denken. Maar afgelopen weekend werden mij ook wat vragen gesteld (misschien had ik niet moeten zeggen dat het fijn is om zelf altijd de vragen te stellen in plaats van ze te beantwoorden) en gek genoeg, had ik geen enkele moeite om die vragen te beantwoorden. Daar waar ik normaal wel eens om de vragen heen draai en ze kort en afhoudend beantwoord, was ik in dit geval heel open. En ik merkte dat gelijk op, ik hoorde mijzelf de woorden zeggen en de toeters gingen gelijk af in mijn hoofd.
Wowwwww !! Wat doe jij nu Mel !?
Met een schilmesje in mijn hand, het onkruid tussen de tegels uit krabbend, begon ik te praten en ik verbaasde mijzelf.. het gemak waarop ik het gesprek en het onderwerp gaande hield, was nieuw voor mij. Uit mezelf vulde ik dingen aan die ik meegemaakt had, die ik ervaren had en zonder enige gene, rolden de woorden uit mijn mond.
Jeeeeeeee!! Zei je dit nu echt Mel !?
En natuurlijk heb ik vrienden waar ik heel open tegen ben, die weten heel veel over mij en daar kan ik op elke manier mijn ei kwijt, maar dit was nieuw. Het iemand eerst beter leren kennen, aftasten wat kan en niet, leek volledig van de baan.. alsof een kloof die langzaam dicht groeit, door een natuurverschijnsel ineens verdwenen was en er één grote berg stond. Geen aanloop, geen aftasten, maar gewoon  BAM!

Amazing !!

Ik zei het al in mijn vorige blog: ik leer bijzondere mensen kennen de laatste tijd.
En deze week ga ik nog zo iemand ontmoeten, iemand waar ik al heel wat gesprekken mee gevoerd heb, waar ik ook heel makkelijk tegen praat (en ook soms zonder veel te zeggen 😉 ) en die mij gewoon een heel ontspannen en prettig gevoel geeft. Onze gesprekken vliegen alle kanten op, van hilarisch tot bloedserieus dus ik ben heel benieuwd hoe snel de avond deze week voorbij gaat vliegen als we daadwerkelijk tegenover elkaar zitten en beginnen te praten. Ik kan in ieder geval niet wachten en ben enorm dankbaar voor de openheid die “nieuwe” mensen mij geven.

Misschien moet ik mijn muren ook maar eens laten vallen en die openheid bloot geven..
Misschien is nu de tijd om dit te doen..
Tekens moet je niet negeren
gedachten ook niet
en je gevoel al helemaal niet !

XmelX

2 thoughts on “Openheid door een natuurverschijnsel

  1. Wat super! Goed en gezellig joh 😄
    Praten vind ik ook wel moeilijk, zeker in het begin. Komt deels door gebrek aan vertrouwen en deels door mijn autisme…
    Mocht je nog iemand nodig hebben om soms mee te kletsen, zij het digitaal via email of whatsapp… Soms ben ik wat stiller, soms klep ik de oren van je hoofd. Mocht je interesse hebben, het gezellig lijken, en…. (vul iets positiefs in wat ik vergeten ben) dan is mijn emailadres lonely_wallflower @ hotmail.com (zonder de spaties, krijg al genoeg spam hihi).
    Heel veel plezier met de ontmoeting, kijk al uit naar je blogje er over! 😀
    Liefs, LW 🌻

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s