De harde “R” tegenover de zachte “G”

Vorige week had ik een speciale afspraak op de planning staan.
Ik zou namelijk voor het eerst een blogger (Liesbeth) gaan ontmoeten en na al menige gesprekken te hebben gehad samen, keek ik hier enorm naar uit !

De afspraak ging heel spontaan, we hadden het over onze aankomende verjaardagen (en hoe blij we hiervan worden.. maar niet heus) en ik zei ineens heel oprecht en enthousiast:
“Weet je wat ik doe, ik neem je gewoon op jouw verjaardag mee uit eten!”
We hadden sowieso wel al een afspraak in de planning staan, maar die afspraak werd nu gewoon ineens vast gezet en was al over een week, dus het werd ineens wat stiller aan de andere kant..
Hahahahahahaha.. daar werd al langzaam iemand nerveus 😀
Want hoe veel we ook al gepraat hadden via whatsapp en telefoon, het in real life zien van iemand was wel even een dingetje voor haar. Ik vond het alleen maar leuk en was enorm enthousiast en ik was ook niet van plan dit idee te laten varen. Ik kreeg gelukkig ook geen negatieve reactie en dus hadden we een afspraak staan!

Vorige week was het zover.. (omdat ze heel mysterieus doet over haar daadwerkelijke verjaardag houden we de datum even buiten beschouwing 😛 )
Aangezien ik door de week werk, mijn kindjes nog te eten moet geven en het even goed moet plannen allemaal, is zij richting Heerlen gekomen en hadden we om 19:00 uur afgesproken. Natuurlijk liep het allemaal niet zoals het moest en toen ik eindelijk mijn auto geparkeerd had en de telefoon wilde pakken, kwam de volgende tegenslag: mijn telefoon vergeten! Als een idioot weer terug naar huis gereden, mijn dochter stond inmiddels al grinnikend aan de deur met mijn telefoon en riep nog “Veel plezier mam!” toen ik alweer naar mijn auto rende. Als een ware Formule 1 coureur scheurde ik weer richting het centrum, onderweg nog een paar voetgangers moeten omzeilen, maar het ging gelukkig allemaal zonder ongelukken. Ik heb echt een hekel aan te laat komen en zeker op een eerste afspraak! Nadat ik de auto voor de tweede keer geparkeerd had en ik mijn telefoon uit de tas had gepakt, ging het ding al over.. Hijgend als een zwetende hond nam ik al excuserend en alles uitleggend de telefoon op, terwijl ik aan de andere kant alleen maar iemand hoorde lachen en mij geruststelde dat ik rustig aan moest doen. Half snelwandelend en half rennend maakte ik haast richting het centrum, want ik was nog aan de hele andere kant van waar ik moest zijn en om 19:00 uur te halen, moest ik wel even doorlopen!

Nog voor de kerkklokken 7 keer sloegen, liep ik de straat door en zag ik al een krullenkop boven een reclamebord uitkomen. Ze stond precies waar ze gezegd had en toen we de eerste woorden al naar elkaar “geschreeuwd” hadden, sloegen onze armen om elkaar heen en was de eerste dikke knuffel een feit! Het was zo leuk haar eindelijk in real life te zien!! We hebben eigenlijk pas heel kort contact (eind mei), maar wel al de meest uiteenlopende gesprekken gehad, we zijn beiden heel direct en eerlijk en dat maakt onze gesprekken soms echt hilarisch! 😀 Het feit dat ik haar Bitch noem, zegt wel genoeg 😛
Ik had een tafeltje gereserveerd en we konden lekker buiten zitten. Drankje besteld, menu kaart voor ons op tafel, maar omdat we gelijk druk waren met praten duurde het even voordat we daadwerkelijk iets bestelde.
De harde R tegenover de zachte G.. ik moet altijd lachen als ze “vroegah” zegt op z´n plat Rotterdams en zij heeft een brede grijns als ik “leuk” zeg met mijn Limburgs accent. We waren een leuk stel daar op het terras, de man naast ons aan de tafel had meer oog voor ons dan voor zijn vrouw die tegenover hem zat en uit pure wanhoop haar telefoon maar uit de tas pakte. Een leuke ober liep langs en ik keek hem de hele tijd aan, keek hem zelfs na want het was echt een leukerd! Hij draaide zich om en zag dat ik nog altijd keek, liep naar mij toe en vroeg of we wilden bestellen.
“Nee, eigenlijk weet ik nog niet wat ik wil”, was mijn reactie.
“Oh, ik dacht dat u wilde bestellen, omdat u keek..”
“Ja dat klopt.. Ik keek ook. Maar niet om eten te bestellen” .. en met de juiste blik in mijn ogen, was meer commentaar niet nodig. Hij lachte een beetje ongemakkelijk en met het schaamrood tot achter zijn oren liep hij weer naar binnen. Liesbeth zat tegenover mij uitgebreid te lachen en we zaten beiden duidelijk lekker in ons vel op het terras 🙂

Enfin, zoals ik al zei was het Liesbeths verjaardag en zo lomp als ik ben, realiseerde ik mij dat pas na een minuut of 10, dus zei ineens tussen neus en lippen door: Oh shit! Je bent jarig! hahaha, gefeliciteerd hè!
Een ongeïnteresseerde blik en de woorden “ja boeiuh” was de enige reactie en alsof ik het nooit gezegd had, ging het gesprek gewoon door. Heerlijk toch hahaha.. maar als je denkt dat ik dit zomaar voorbij liet gaan, dan hebben jullie het mis. Juist omdat ik wist dat ze een hekel had aan haar verjaardag, moest ik haar daarmee plagen (zo ben ik wel!).
Normaal eet ik nooit een toetje, ik krijg dat simpelweg niet op en ik hou bovendien niet van toetjes, maar dit keer móest ik wel want dat toetje ging er eentje worden die ze niet snel zou vergeten. Even het “ik moet naar het toilet” smoesje gebruikt en de shit was geregeld. Ik kon mijn enthousiasme bijna niet binnen houden, zat te schuiven op mijn stoel en eindelijk!! Daar kwamen de toetjes. De vrouw vroeg heel spontaan voor wie de tiramisu was en ik zag Liesbeths gezichtsuitdrukking ineens veranderen (van binnen lag ik al gierend te rollen over de grond) toen ze zei “Euh.. ja voor mij”
Ze keek naar het vuurwerk op haar toetje en je zag haar gewoon denken: “Wat is dit ?? Hoort dit zo of wat ?? Waarom heeft Mel dat niet op haar toetje dan??”
Totdat ze naar mij keek… en mijn grijns zag.. toen veranderde haar gezichtsuitdrukking weer en zag je in haar ogen : “Godverdomme !!! Strontwijf dat je bent!!” (en waarschijnlijk nog heel veel meer vloekwoorden die ik echt niet in mijn blog kan zetten whahahahaha)
Toen moest ik wel zo hard lachen.. ik kwam niet meer bij! Ik genoot zo intens van het ongemak waarmee zij nu aan onze tafel zat en het vuur in haar ogen, die mij wilde doorboren en in vlammen laten opgaan (Ja, Liesbeth en ik gaan een beetje apart met elkaar om 😛 ) en tussen het lachen door zei ik “Ik zei je toch dat ik je recht in je bek ging uitlachen!” .
Ze bleef heel cool, de vernietigende blik hield ze nog wel even aan maar de woorden “Wacht maar, ik onthoud alles.” zijn bij mij ook wel blijven hangen 😛
Ik weet als geen ander hoe zoet wraak kan zijn, dus dit bijt mij nog wel in mijn bil hahahaha, maar het was het méér dan waard! Echt wel!

Na het eten zijn we nog naar de terrasjes gelopen en daar hebben we nog een hele tijd gezeten om gewoon nog wat langer door te kunnen kletsen. Ik heb een heerlijk biertje gedronken en Liesbeth nam een koffie die een kruidenbitter bevatte. De eerste slok gaf gelijk een harde kuch/brul die vanuit haar tenen kwam, want het was toch iets sterker dan ze voorzien had (en ze drinkt nooit alcohol). Je had erbij moeten zijn maar dat was echt hilarisch, ik viel bijna van mijn stoel van het lachen (en ja, ik lachte haar weer in haar gezicht uit) en door de droge opmerking die daarop volgde, brak bij mij bijna de dam! Jeetje wat heb ik gelachen, geweldig gewoon hahahaha!
We hebben tot 23:15 uur zitten kletsen, de tijd vloog werkelijk voorbij. De gesprekken waren net zo gezellig en leuk als aan de telefoon en hoewel we beiden heel verschillend zijn, begrijpen we elkaar heel goed.
Ik heb haar vervolgens naar het station gebracht, ben op de stoep gaan staan zodat ik op ooghoogte stond (ik ben een kleine opdonder) en knuffel 2 en 3 volgden heel snel. We wilden beiden snel weer afspreken, we vonden het beiden ontzettend gezellig en ineens overviel mij dat gevoel weer: wat leer ik de laatste tijd toch bizar leuke mensen kennen!

Dankbaar en glimlachend ben ik naar huis gereden, blij na een geweldige avond en tevreden omdat ik haar misschien wel een leuke verjaardag gegeven heb die ze ook gewoon verdient.

Je bent een geweldige blogger Liesbeth, een ontzettend leuk mens, eerlijk en oprecht en ik ben blij dat ik je ontmoet heb en zeker weten nog veel vaker ga zien 🙂

You my bitch, Bitch 😛

XmelX

 

17 thoughts on “De harde “R” tegenover de zachte “G”

  1. Aah wat leuk dat je haar ontmoet hebt Door t bloggen en dat jullie nu zo goed met elkaar om kunnen gaan! Nu ik je zo over t centrum van Heerlen hoor besef ik me dat ik daar eigenlijk echt nooit kom!

    Liked by 1 persoon

      • Ben er wel eens geweest met t glazen huis maar toen was t zo druk dat ik snel weer ben gegaan haha. Zal deze zomer zeker eens naar Heerlen gaan en lekker op t terrasje gaan zitten. Normaal doe ik dat altijd in maastricht of Valkenburg.

        Liked by 1 persoon

      • Ik woon vlak bij het centrum maar het glazen huis heb ik langs mij af laten, je kwam het plein amper op. Het is best leuk zitten daar hoor.. en goeie tenten die lang open zijn ook 😉

        Liked by 1 persoon

      • Haha ja dat was ook super druk! Echt niet normaal. T lijkt me ook wel een gezellig centrum om lekker uit eten te gaan haha. Dus als je nog leuke restaurantjes weet, weet je me te vinden 😊

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s