Week #24

Met mijn baas een week weg van kantoor, had ik een rustige werkweek. Rustig in de zin van: weinig aanspraak, maar zeker niet rustig qua werk, want er lag genoeg voor mij te doen. Zo af en toe kan ik zo´n “rustige week” wel waarderen, ik kan in alle rust mijn werk doen, dingen die zijn blijven liggen weg werken en zo mijn bureau eens wat leger krijgen 🙂
Woensdagmiddag had ik wel gewoon vrij, maar vrijdag was ik helaas genoodzaakt te werken. Het was geen verplichting, maar als mijn baas dat zo lief aan mij vraagt kan ik toch geen nee zeggen 😀
Bovendien was de vriendin van mijn baas ook aan het werk die dag, dus had ik gezelschap en we kwamen er al heel snel achter dat wij niet al te vaak een hele dag samen moeten werken :). Het was een gezellige werkdag, niet heel productief 😛 maar wel heel gezellig en dat was wel een fijne afsluiter van de werkweek.
Het is altijd vreselijk wennen als ik op een vrijdag moet werken, dan is mijn normale ritme een beetje verstoord en moet ik het met 2 dagen weekend doen in plaats van 3.. (ja.. triest he!). Alles wat ik normaal op vrijdag doe, moet ik dan verschuiven naar de zaterdag terwijl ik die dag liever hele andere dingen doe.. maar het is niet anders. Zo vaak komt het niet voor dus dan pas ik mij wel aan.

Vrijdag kwam ik rond kwart voor 6 thuis en heb ik nog snel een boterhammetje gegeten, om 6 uur nog voetbal aangezet (offcourse!) en een paar minuten later kwam Gertie al binnen. We hadden een kien-avond gepland, samen met Sharon die een kwartiertje later ook arriveerde en we dus mooi op tijd konden vertrekken.
Ik zie sommige al denken: kienen?! Dat is toch voor oudjes !? Hahahahaha, ik deed het vroeger wel vaker met mijn moeder en ondanks het feit dat ik de gemiddelde leeftijd wel naar beneden haalde op die kienavonden, was het oprecht leuk altijd! Het gemopper als anderen kien riepen terwijl ze zelf nog maar 1 nummertje moesten, was bij tijd en wijlen echt hilarisch, de woorden die bij het afroepen van sommige nummers geroepen werden sloegen nergens op, maar maakten het voor mij zo grappig dat ik menige lachbui heb gehad.
Je kunt dus wel stellend dat ik best zin had in deze avond, zeker met het gezelschap dat mee ging :). Een collega van Gertie was er ook en we zaten dus met 4 maffe vrouwen aan een tafel, alle vier 3 grote kienkaarten voor onze neus en er werd enigszins getwijfeld of ik dit wel aankon aangezien het zo lang geleden was voor mij (fijn, dat vertrouwen van je vrienden). Maar ik stelde ze gerust dat ik hier volledig in getraind was en er dingen zijn die je gewoon niet verleert..(stiekem hoopte ik dat het waar was wat ik zei) dus toen het afroepen begon was ik dan ook blij dat het inderdaad iets is wat je niet verleert 🙂
Het duurde ook niet lang of de eerste KIEN kwam van onze tafel, volgens mij was het Gertie die de eerste eer had. Grappig was ook wel dat ik de kiendoppen vrolijk neerlegde op de juiste nummers maar totaal niet oplette of ik al een rijtje vol had, dus er werd vaker gezegd door Sharon of Gertie dat ik nog maar 1 nummer nodig had en ik zelf moest zoeken welk nummer dat was 😛 Dus met hun 3 kaarten, konden ze zelfs nog mijn kaarten in de gaten houden; ik vond het knap! Nadat Sharon ook al 2x KIEN had geroepen, werd ineens een nummer geroepen en terwijl ik het dopje neerlegde, zag ik dat ik een rijtje vol had… Dat betekende een KIEN voor mij en zonder dat iemand van de dames aan tafel het door had, riep ik keihard KIEN en zag ik 6 geschrokken ogen naar mij kijken whahahahahaha, die zagen ze niet aankomen, zo leuk ! 🙂
Uiteindelijk hadden we alle 4 een prijs (Sharon en Gertie 2 prijzen) en hebben we echt zo´n leuke avond gehad! Ik sluit niet uit om wat vaker te gaan kienen met één van die 2 dames, want we hebben echt gelachen.  Het was vrij vroeg afgelopen en daarna hebben we thuis nog een filmpje gekeken, biertje gedronken en wat gekletst. Goed begin van het weekend!

Zaterdagochtend ben ik met Gertie gaan ontbijten bij de nieuwe Jumbo (wat zeker een aanrader is) en hebben we daarna onze boodschappen gedaan. Eenmaal thuis heb ik wat verslagen aan tafel gezeten en ben ik gaan wandelen.. De reden waarom ik dat gedaan heb, lees je hier.
Toen ik thuis kwam hiervan, leek ik wel een verzopen kat. Ik had een enorme plensbui over mij heen gekregen, maar ben desondanks blijven wandelen. Het voelde heerlijk en het was lang geleden dat ik eindelijk weer eens een wandeling in de regen gemaakt had, dus ik kon het wel waarderen. Maar thuis heb ik mijn kleren uitgegooid en ben ik onder de douche gaan staan om alles even van mij af te spoelen.
De rest van de dag leek als een waas aan mij voorbij te gaan, ik heb voetbal gekeken, blogs geschreven en in mijn boek geschreven. Rond 23:00 uur ben ik naar bed gegaan, ik was moe door alles wat ik voelde en wilde alleen maar slapen.

Ik ben een slechte slaper, altijd vroeg wakker dus toen ik wakker werd gebeld op zondag om 7 uur ´s ochtends baalde ik als een stekker, want ik sliep nog zoooo lekker 😦
Het was mijn ex-man, hij moest naar het ziekenhuis (night-care) en vroeg of ik de kinderen wilde komen halen. Ik ben uit bed gesprongen en meteen naar hem toe gereden, kinderen in de auto geladen, ex-man ook ingeladen zodat ik hem naar het ziekenhuis kon brengen. Mike voelde zich ook duidelijk niet lekker en ik heb hem meegenomen naar mijn ouders waar ik een vaderdag-ontbijt had, terwijl Kyra weer terug haar bed is ingekropen.
Eenmaal bij mijn ouders belde mijn ex man op, hij was thuisgebracht door een collega en bleek een virus te hebben opgelopen, met een bronchitis erbij. Het kon zijn dat Mike daar ook iets van had meegekregen, want hij was ook aan het hoesten en kreeg wat moeilijk lucht. Hij ging even slapen en kwam later de kinderen weer ophalen zodat ze nog iets konden gaan doen.
Ik ben later thuis met Mike buiten de heg gaan knippen en wat onkruid gaan trekken; mijn kleine man heeft enorm goed geholpen en hij knipte de heg uiterst secuur :P. Binnen was Kyra druk met leren en zo werd mijn zondag weer heel anders dan ik gepland had.
Ergens baalde ik enorm, want ik kon deze dag goed gebruiken weer even tot mezelf te komen, maar soms lijkt dat even onmogelijk te worden gemaakt.
Tegen een uur of 3 werden de kinderen opgehaald en stond ik alleen in de woonkamer.
Ik stond daar gewoon.. te staan..

Gedachtes vlogen door mijn hoofd, gevoelens stroomden door mijn lichaam, de één nog heftiger dan de ander.
Ik heb ze de ruimte gegeven, mijn ogen gesloten en ik heb alles toegelaten
Ik heb mijzelf zonder remming alles laten voelen wat er in mijn zwemt, hoe chaotisch het ook door elkaar heen ging.
Verdriet, verwarring, geluk, genot, pijn, onbegrip, lust, liefde en dankbaarheid.

Om 21:00 uur ben ik naar boven gegaan, ik was klaar.. uitgeblust.
Vermoeid door de chaos in mijn lijf… misschien toch maar beperken in wat ik toelaat, want de beerput open gooien is misschien nog wat veel gevraagd van mijzelf.

XmelX

13 thoughts on “Week #24

    • Ik ben ook veel productiever als ik alleen ben.. daar was de vrijdag een goed voorbeeld van hahahahahaha. Alles behalve productief LoL. Tijd voor mezelf moet idd soms.. maar net als je het het meeste nodig hebt, is het bijna niet te krijgen..

      Liked by 1 persoon

  1. Herkenbaar wel een beetje… hier soms ook van die dagen… de ellende is: eerst stel je in op rust, dank komt je kroost (of in mijn geval eentje), dan schakel je en doe ben je weer ouder…dan plots zijn ze weg, maar de energie hangt er nog.. .je hebt je rust, maar tegelijkertijd mis je ze. Het zijn toch je grote liefdes. Je moet weer schakelen, maar dat is oh zo lastig… uiteindelijk lukt het wel.
    Zo voel ik het altijd.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s