Wicked Weekend

Ik was oprecht blij dat ik het rustig aan heb gedaan voor het weekend, want ik wist dat het druk zou worden!

Nadat ik zaterdag afscheid had genomen van mijn vriendin Claudia en haar engeltje Evy, ben ik richting station gereden om Liesbeth op te halen. Nog een beetje suf van de korte nacht zag ik haar ineens staan, met haar neus op de telefoon. Ze had mij blijkbaar niet gezien dus ik riep heel hard “LIESJUUUUUHHHH”, waarnaar een hoofd ineens omhoog kwam en om zich heen zocht waar dat geschreeuw vandaan kwam. Ik stond best een stuk van haar af, dus moest een behoorlijke keel opzetten en volgens mij liepen daar meer Liesjes en Liesbethjes, want er keek meer dan één hoofd mijn kant op 😛
Eenmaal thuis heb haar voorgesteld aan mijn kids (inclusief Fallon) en zijn we kort daarna naar het GaiaPark gegaan (dierentuin in Kerkrade).
Kyra is thuis gebleven, omdat ze moest leren voor haar proefwerkweek en ze lichtelijk allergisch is voor bepaalde dieren, waardoor ze in een dierentuin de halve dag loopt te niezen. Die ellende wilde ik haar besparen 😛

Mike en Fallon stonden te springen van enthousiasme en Liesbeth kan ook echt genieten van dierentuinen, dus ik had wel blijde mensjes bij mij die dag. Persoonlijk ben ik niet zo van de dierentuinen, maar ik had mij dit keer eens voorgenomen niet zo kritisch te zijn en gewoon eens te genieten van alles wat er te zien is. Het was ook al een hele tijd geleden dat ik in deze dierentuin geweest ben en hij was er wel op vooruitgegaan moet ik zeggen.
De kinderen genoten aanzienlijk, Liesbeth wist niet waar ze overal kijken moest en bleef maar foto’s maken, soms wat informatie onze kant op gooiend over bepaalde dieren waarop ik alleen maar “Ja, dat zie je zo !!”  zei, maar ondertussen genoot ik echt wel van dit simpele geluk. En heel af en toe greep ik een moment aan om even lekker gek te doen met de kinderen 😛
Aan het klimrek hangen en op de carousel zitten was heel leuk 😀

IMG-20160704-WA0012

de enige foto die Liesbeth van ons heeft kunnen maken 😀

Na een heerlijke middag, ben ik thuis eten gaan maken en tijdens het eten kwam al ons tripje van zondag ter sprake. We zouden naar een museum gaan die in het teken stond van de Tweede Wereldoorlog. Kyra heeft hier enorm veel interesse in en Liesbeth nog meer, dus die twee zaten druk te praten hierover, terwijl ik de tafel afruimde en de afwas heb gedaan… geen van beiden had ook maar iets in de gaten, zo diep zaten ze in het gesprek.
Ik vond het geweldig om te zien hoe geïnteresseerd Kyra was in de kennis die Liesbeth met haar deelde en vind het nog altijd bijzonder dat een meid van die leeftijd pure interesse heeft in zo’n stuk geschiedenis. Dit heeft ze al sinds groep 8 van de basisschool en ze is er nog altijd mee bezig, vandaar dat ik ook naar dat museum wilde.
Enfin, na een douche zijn we in onze makkelijke kleding geschoten en hebben we de avond gevuld met gesprekken en voetbal 🙂 Het was alweer laat (half 2) en de nacht was voor mij ook heel onrustig. Ik was gewaarschuwd voor gesnurk (dat was wel te doen overigens, werd er soms wel wakker van, maar viel ook wel weer snel in slaap), maar vervelender was dat ik met regelmaat mijn deken terug moest stelen, dus ik ben gemiddeld wel een keer of 2 per uur wakker geweest *zucht*

Zondag heb ik weer een lekker ontbijtje gemaakt voor iedereen en rond de middag zijn we (zonder Mike) naar het Eyewitness Museum gegaan in Beek.
Nog nooit was ik naar een museum gegaan die alleen te maken had met de Tweede Wereldoorlog, ik heb nooit meer informatie gezocht naar deze oorlog, want ik heb er gewoon niets mee. Niet dat het mij niet interesseert, maar het hele idee dat er één idioot is die miljoenen aanhangers vindt, oorlog voert met landen, een heel volk uitmoord.. het idee alleen al geeft mij rillingen, dus wilde ik er nooit meer van weten dan er in de geschiedenisboeken op school over verteld werd.
Daar is vandaag dus verandering ingekomen.
Mijn adem stokte al toen ik het museum inliep, er liggen daar zoveel attributen waar ook weer zoveel energie aanhangt.. brrrr, dit zou energie-vretend gaan worden, dat was duidelijk.
Het begon al met een filmpje van 12 minuten die bepaalde beelden laat zien van die tijd. Schindlers List is de enige film die ik gezien heb, dus beelden als deze waren nieuw voor mij.  Tijdens het filmpje kreeg ik het koud, keek ik met open mond naar de vreselijke beelden en tranen liepen over mijn wangen.. dat mensen hier in geleefd hebben, dit mee hebben moeten maken, deed mijn hart huilen van verdriet.
Daarna kreeg je een route die je moest lopen, met verschillende verdiepingen en werd je met behulp van diorama´s door het museum geleid. Zoveel informatie en ik heb ook echt elk bord met tekst gelezen. Bij sommige dingen vroeg ik Liesbeth om meer uitleg, aangezien zij een lopende WOII encyclopedie is en zo ben ik in die middag veel meer te weten gekomen over deze gruwelijke oorlog.

Na deze enerverende middag hebben we nog een lunch gehad op een mooi plekkie en rond de klok van 5 heb ik Liesbeth weer naar het station gebracht.
Het was een heerlijk weekend, we hebben veel gedaan, veel gekletst, elkaar weer wat beter leren kennen, maar wat was ik blij toen ik ’s avonds om half 9 alleen op de bank zat en even kon bijkomen van alles… Even na 9 uur ben ik in slaap gevallen op de bank en toen ik wakker schrok stond Ijsland al 4-0 achter..
Mis ik ook eens een wedstrijd!!!
Wordt er gewoon 4x gescoord in 1 helft! Ik ben naar boven gestrompeld en ben verder gaan slapen.. toen ik weer wakker schrok was de einduitslag 5-2..
Dit was niet de wedstrijd om bij in slaap te vallen, dat is duidelijk!
Weer viel ik in slaap toen ik ineens wakker werd van herrie buiten.. bleek dat ze 4 deuren naast mij een wietplantage hadden opgerold en de boel aan het opruimen waren.
Mijn slaapkamer rook naar een coffeeshop en met die geur ben ik weer in slaap gevallen.. om na een half uur weer wakker te worden, dit keer door een telefoontje van mijn ex-man.
Hij zit op dit moment in Amerika bij zijn familie en vertelde mij dat hij net zijn vader verloren had.. vreselijk nieuws…

Mijn gedachten gaan uit naar hun hele familie en ik hoop dat ze veel kracht en steun aan elkaar hebben nu, om hier doorheen te komen en dit een plekje te geven.
Rest in Peace Mike.

XmelX

7 thoughts on “Wicked Weekend

  1. Het museum in Beek is inderdaad erg indrukwekkend. Ik ben er vorig jaar geweest. Ik kan me ook nog herinneren dat het gewoon een huis was (ik woonde als kind in die straat) en dat ik me altijd afvroeg wie daar nou zou wonen. En Gaiapark is altijd leuk!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s