Terrasverhaal

Woensdagmiddag … het is ± 30° dus ik had een goede dag uitgezocht om op het terras te vertoeven (eigenlijk heb ik de dag niet uitgezocht, maar heb ik verstandig ingestemd :D).

Rond de klok van half 4 zat ik in de schaduw achter in een hoekje op een half vol terras.
Ik zit het liefst ergens achter aan, want dan heb je volledig overzicht op alles.
Soort van safe spot 😉
Een koel glas Iced Tea Green werd mij vriendelijk gebracht en ik liet mijn ogen even over het terras gaan.

Een gezin, vader moeder en dochter (dacht eerst zoon, maar bleek toch dochter te zijn) die gezellig met elkaar aan het praten waren.
Vriend en vriendin, waarvan de vriendin vrolijk dialect lulde tegen haar gezelschap, maar deze regelmatig afgeleid werd door de telefoon.
En een groepje mannen en vrouwen, die druk aan het praten waren.. leek wel een duiventil, want er stond elke paar minuten wel iemand op en dan kwam even later weer iemand anders erbij zitten. Heel verwarrend.
Één vrouw/meid zat erbij die wel apart was.. lange haren in een staart vast gemaakt (want het was te vettig om los te hangen), zwart topje met een korte spijkerbroek die versierd was met stukjes watermeloen.
Er stonden letterlijk partjes watermeloen op gedrukt.
Het mevrouwtje had zo´n petit figuurtje dat die broek heel makkelijk bij de C&A gekocht zou kunnen zijn geworden. Op de kinderafdeling wel te verstaan, want ik vraag mij af of ze ook zo´n broeken in grote mensen maten verkopen (bedankt voor deze bijdrage Stephanie! 😉 ).
Ze had in ieder geval een aanwezig smoelwerk, want die kaken van haar hebben geen moment stil gestaan. Of ze praatte, of ze zat te eten.

Ineens kwam er een donkere jongen het terras op lopen.
Met zijn neus in de lucht ging hij naast mij aan een tafel zitten en gunde werkelijk niemand anders op het terras een waardige blik. Hij bestelde een cola en gooide zijn pakje sigaretten op tafel.
Nog altijd zonder enige aandacht voor iets of iemand anders, nam hij een sigaret en stak deze aan. Met in de ene hand zijn sigaret, tovert hij ineens met zijn andere hand heel handig zijn telefoon tevoorschijn. Terwijl hij met een vinger aan zijn sigaret tikt waardoor de as op de grond dwarrelt, weet hij met zijn andere hand blind zijn telefoon te ontgrendelen.
Mijn telefoon had al lang op de grond gelegen als ik dat op die manier zou proberen, want ik heb daar echt 2 handen voor nodig.
Ik heb niet zo´n flexibele vingers.. of ben gewoon heel lomp, take your pick!
Hij begint als een malle door zijn telefoon te scheuren en ik vraag mij echt af hoe dat zo snel en makkelijk gaat met maar één hand!! Want in die andere hand hing gewoon die sigaret nog. Het is vrij onbeleefd om met iemand mee te kijken als die persoon op zijn telefoon kijkt, dus ik heb mijn blik weer afgewend en mijn boekje uit de tas gepakt.

Terwijl ik aan het schrijven ben en tussendoor aan mijn koele Iced Tea lurk, kijk ik na een aantal minuten even om mij heen en mijn blik wordt getrokken naar diezelfde donkere jongen, die wel een heel bekend beeld op zijn scherm heeft staan. Zo stoer en uit de hoogte als hij zich voor doet, zo heerlijk kinderachtig wordt het als ik zie dat hij op zijn hoofd een halve watermeloen en een stoere zonnebril heeft (het is wat met die watermeloenen vandaag!)SNAPCHAT!
Hij amuseert zich aanzienlijk met alle nieuwe gezichten die je kunt maken hiermee en af en toe kijkt hij slinks om zich heen of niemand ziet wat hij aan het doen is.
Ik kan dat als de beste !! Vóór mij kijken maar precies zien waar iemand die links (of rechts) van mij zit, mee bezig is.
En dat deed ik dus.. ik keek stoïcijns voor mij uit, maar zag alles wat hij uitspookte op Snapchat!
De strike-the-pose gezichten als hij een foto maakt, een duck face met vlindertjes om zijn hoofd en stralende oogjes (niet iedereen wordt mooier met die filter, trust me!) en de welbekende likkende hond met een verleidelijke blik !
Oef, ik moet moeite doen om hem niet recht in zijn bek uit te lachen, want hij probeert echt de stoere houding te hanteren, terwijl ik hem zie met vlindertjes om zijn hoofd of honden-oren met een lebbertong die eruit hangt.
Probeer dan maar eens een stalen gezicht te houden 😂😂😂 !!

Snel duik ik maar weer mijn boekje in en met een brede grijns en plezier voor 10, ga ik verder met schrijven totdat ik ineens hoor:
“Kijk daar wat zitten met haar decadente boekje!”
Hatseflats (hutsefluts?), mijn gezelschap is gearriveerd 😀
Het boekje gaat snel mijn tas in en the fun can begin!

Onze kaken hebben ook amper stil gestaan en terwijl we voor de zoveelste keer ontzettend moeten lachen, kijkt een beetje vreemde man die schuin voor ons zit ineens om en begint te mompelen terwijl hij mij aankijkt. Ik versta uiteraard niet wat hij zegt, maar kijk hem wel aan en lach gewoon door. Ineens hoor ik door het gemompel waarachtig hele woorden:
“Lach je mij uit ? Lach je mij nou uit ?”
Dit zei hij.. maar het klonk meer als
“mmblblllach je jkadfjmij glllffuit”
Knap van mijzelf dat ik het heb weten te ontcijferen (is misschien één van mijn zeven persoonlijkheden die daar gespecialiseerd in is 😉 ) en ik reageer heel simpel:
“Nee, natuurlijk lach ik je niet uit!”
Hij mompelt wat door, kijkt van links naar rechts en als hij mij weer aankijkt en weer iets onverstaanbaars mompelt, geef ik maar gewoon wat lukrake antwoorden. Geen idee wat ik gezegd heb, maar naast mij hield iemand een menukaart voor haar hoofd en bleef lachen.
Met een blik die zei: Hou nou op !!  heb ik mij maar weer naar haar gericht en hebben we geprobeerd ons gesprek te hervatten. Uiteraard hield ons gegiebel niet op maar ik heb de man verder maar gewoon genegeerd 🙂

Ineens loopt een vrolijke, soort hippie-achtige jongen het terras op en wil voor ons aan een tafel gaan zitten. Ik kijk net zo vrolijk naar hem en dat merkt hij duidelijk op, want nog breder lachend begroet hij mij met een vriendelijke
“Hallo!”
Even vriendelijk zeg ik “Hallo” terug en tevreden gaat hij zitten.
Hij zegt nog wat tegen mij, maar ik kon echt niet verstaan wat dat was, dus improviserend geef ik antwoord.
“Ja, gelijk heb je!”
Naast mij draait weer iemand met haar ogen (zo van: daar gaan we weer!), moet haar lachen inhouden en de jongen vraagt aan mij of wij de asbak gebruiken.
“Nee joh, neem maar, wij gebruiken hem niet! Hier, neem maar mee naar huis als je wilt”
Hij lacht en zegt blij:
“Ja, is toch best een mooie asbak”
“Daarom!”
Snel wend ik mij weer tot de langzaam rood wordende vrouw naast mij, omdat ik het idee had dat hij anders een heel gesprek met ons wilde gaan voeren en dat.. was nou weer teveel van het goede!

Naast het feit dat er nog meer geweldige mensen op terras zaten en in de stad liepen waar ik nog menige blogs mee zou kunnen vullen, had ik het meeste oog en oor voor de “vreemde” vrouw naast mij die ik eindelijk eens face 2 face kon spreken (godzijdank zonder stotteren, overslaande stem of spontane hoestbuien!) en ook eye 2 eye toen ze eindelijk haar zonnebril af had gezet 😛  en jemig, wat hebben wij een lol gehad 😀

Ik hoop maar dat de cola zijn werk doet 😉

XmelX

17 thoughts on “Terrasverhaal

  1. Hahahahahaahah So Fun to read! Girl Your’e crazy hahahahaha😂😂😂😂 ! Verhalen op het terras Part 2 Pleaseeeeeeee! hihihihih Ik kon me duidelijk in beelden! Girl you got to do something with your’e writings skilzzz Seriously!👌Top, gewoon! Het komt over weet je. geweldig!
    Mensen doen zich vaak stoer voor😎 Maar hebben meestal een klein hartje Hihihihih.

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Week #34 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s