Voetbalmoeder

Het seizoen is weer begonnen!
Trainingen zijn al een aantal weken bezig, de eerste vriendschappelijke wedstrijden zijn weer gespeeld en vanmorgen was dan de eerste bekerwedstrijd. De selectie van het team is nog niet definitief dus alle meiden moeten zich nog bewijzen om zo hun plek in het team te verzekeren. En vandaag werd na de gespeelde wedstrijd de definitieve selectie bekend gemaakt, dus er zat wel wat spanning in de benen van de meiden.

Normaal spelen de meiden rond of na de middag hun wedstrijden, maar deze bekerwedstrijd moest op de sprankelende tijd van 9 uur in de ochtend gespeeld worden.
Ontzettend blij waren wij hiermee… but not really!!
Kyra houdt helemaal niet van vroeg op staan dus die heb ik zo ongeveer uit bed moeten sleuren en daar waar ik normaal altijd wel een vroege vogel ben, had ik vanmorgen de grootst mogelijke moeite met uit mijn bed komen (klein feestje.. what can you do 😀 )
Fris en fruitig waren we rond half 9 op het voetbalveld en nadat de meiden de kleedkamers in zijn gegaan, ben ik als een leeuw op jacht gegaan naar de kantine en koffie!14237681_10154545920329700_5108113618909942801_n
Met mijn beker vloeibaar goud ben ik even op het dakterras gaan zitten om verder goed wakker te worden. Het was een terras met betonnen tegels en ineens hoorde ik een heel irritant getik.
Ik ben een sportfanaat, heb zelf altijd veel gesport en ook gevoetbald, dus ik kwam in mijn goede jaren 6x per week in de kantine. Meestal in mijn sportkleren natuurlijk, maar als ik normaal gekleed was dan was het ook altijd wel een sportieve outfit.
Zo’n tikkend geluid ben ik dus zeker niet gewend op een sportveld of kantine.
Het getik kwam dichterbij en ineens kwam er een walm van parfun, make up en nog meer rotzooi mijn neusgaten in, die de heerlijke geur van mijn verse bak koffie deed vervagen.
Gatverdamme!!
Ik keek om en zag een dame met hakken (ja hoor.. alweer die schijt hakken!!), een piekfijn jurkje en helemaal opgedoft langs mij af lopen..
Volledig verbaasd keek ik haar na, niet begrijpend hoe ze in hemelsnaam met dat schoeisel over het veld zou kunnen lopen… afvragend of ze misschien iets anders kwam doen ? Wat niet heel logisch zou zijn, want het was tenslotte een voetbalvereniging.
Ik heb die gedachtes snel van mij afgeschud en wilde net een slok nemen van mijn koffie toen ik nog meer getik hoorde..
Are you for fucking real ??
Hebben ze ergens een blik open getrokken of wat is dit !?
De volgende geparfumeerde paspop kwam langslopen, gevolgd door nog 2 druk pratende vrouwen en mijn mond viel bijna open van verbazing.
Wat doen die mutsen hier ? Ze hebben blijkbaar heel veel verstand van mode, parfums en make up.. maar ik kon mij heel slecht voorstellen dat er ook van verstand van voetbal in zat.
Sneller dan ik wilde was mijn hete koffie op en ben ik op mijn mooie Adidas sneakers richting het wedstrijdveld gelopen. Ik passeerde meerdere groepen vrouwen die er allemaal piekfijn uit zagen. Haren in de plooi, make up strak op het gezicht, kleding aan alsof ze zo de catwalk op konden … ik had het gevoel alsof ik in een twilight zone zat, of dat ik misschien nog teveel alcohol in mijn bloed had en aan het hallucineren was.
Ze keken naar hun kinderen die aan het voetballen waren, althans.. dat zou de bedoeling moeten zijn, maar in plaats daarvan stonden ze druk te praten met elkaar en pas als iemand wat harder begon te roepen, keken ze op en begonnen ze te klappen.
Begrijp mij niet verkeerd: ik heb de meeste respect voor deze dames die heel duidelijk enorm vroeg zijn opgestaan om zich zo uit te dossen om toch maar mooi hun kinderen begeleiden naar een voetbalwedstrijd.
Maar de kinderen aanmoedigen doen ze dan wel op hun eigen aparte manier..

Ik keek eens even naar mijn eigen boyfriend style spijkerbroek, mijn shirt en los, lang vest en dacht toen aan mijn kapsel die vanmorgen echt niet wilde wat ik wilde en dus een coupe ravage was… ik moest lachen en dacht toen:
Ik ben hier op mijn plaats, ik ben hier zó op mijn plaats! 😀
En met een grijns op mijn smoel liep ik verder richting het veld.
Terwijl ik een fijn plekje in de zon had gevonden, mijn dochter nog een duim  een knipoog gaf en ik een knikje van herkenning terug kreeg, begon de wedstrijd.
De wedstrijd was matig, “ons” team was duidelijk beter en nam al snel de overhand.
De 0-1 kwam halverwege de eerste helft en ondanks dat ik genoot van het spelletje, bleef het zwaar irritant om de groep van de tegenstanders de horen bebbelen, die een paar meter naast mij stonden.  De vrouwen hadden het over hoe goed hun meisjes er uit zagen (is heel belangrijk bij het voetbal) en de heren die erbij stonden hadden het natuurlijk over de fouten die gemaakt werden in het spel en hoe foutloos hun het allemaal konden (ze konden inderdaad heel makkelijk solliciteren voor bondscoach).
Iedereen weet het zoveel beter, maar ik weet als geen ander dat het niet altijd zo makkelijk is als je zelf in het veld staat. Dat is ook de reden waarom ik tijdens een wedstrijd mijn mond hou.
De meiden niet van hun stuk breng door mijn geschreeuw en inbreng in het spel, maar dat fijn over laat aan de trainers die dat meer dan prima doen !
Uiteraard word ik wel woest als het duidelijk buitenspel is maar de (heel partijdige) scheidsrechter de grensrechter volledig negeert en door laat spelen… en niet 1 keer.. nee, elke keer als hij zag dat “zijn”” meiden misschien wel kans hadden een goal te maken, zag je hem naar de grensrechter kijken en het gewoon weg wuiven.
Godsgruwelijk irritant zo’n valse thuisfluiter!
Ik heb binnensmonds gevloekt, heb wat met mijn hoofd geschud en stilletjes gehoopt dat we geen foutje gingen maken, zodat de kleine voorsprong geen gelijkspel zou worden.

In de tweede helft maakten we de 0-2 en 0-3 en was de wedstrijd simpel gewonnen.20160907_181151-1
Volgens mij hebben de chique voetbalvrouwen amper wat van de wedstrijd gezien en hadden de mannen hun strategie al klaar om te delen met de trainers voor de volgende wedstrijd. What else, right !

Ik ben over het veld gelopen, heb de meiden gefeliciteerd met hun overwinning en mijn dochter een welverdiende boks gegeven. Ze is laatste man (of voorstopper) en door de 0 te houden heeft ze de verdediging dus goed neergezet. Zelf was ze niet tevreden met de wedstrijd, maar je wint niet altijd met mooi spel hè.

Als trotse voetbalmoeder ben ik met haar het veld af gelopen en bij het langslopen van de parade-dames kon ik niet anders dan grinniken..
This is so NOT your spot ladies 🙂
I am the queen here ! 🙂

En oh ja, mijn meisje heeft de selectie gewoon gehaald ! 🙂 Couldn’t be more proud ❤

XmelX

11 thoughts on “Voetbalmoeder

  1. Pingback: Week #36 – deel 2 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s