Hockey verhalen

15:55 uur
Mike loopt op zijn gemakje het veld op terwijl ik om het veld heen loop en een plekje zoek om de training te gaan bewonderen. Er loopt al een ander jochie op het veld en ook de trainster is al op het veld. Ze kijkt op haar telefoon (horloges zijn uit) en om 16:00 uur kijkt ze nog eens om zich heen en ziet nog altijd maar 2 jongens.
Dan ineens komen er nog een aantal knulletjes aan rennen en daarna nog 2 meisjes.
Punctueel zijn ze dus niet met hockey (en laat ik nu een hekel hebben aan mensen die niet op tijd zijn) en dat mogen de ouders zich aantrekken, niet de kinderen!

Enfin, de training begint en het zooitje ongeregeld huppelt wat op het veld..
Ze zijn met 8 kinderen en de helft ligt merendeel van de tijd op de grond, of gebruikt de hockey stick als geweer of lange piemel, en luistert bovendien totaal niet naar de trainster.
1 meisje, 2 andere knulletjes en Mike staan té vaak stil en wachten tot de trainster de andere 4 weer eens waarschuwt. Wat een vreselijke kinderen zijn dat! Respect voor de trainster, die zelf nog heel jong is en toch wel redelijk haar kalmte bewaart.
Na de eerste 10 minuten van de training sta ik al heel ongemakkelijk wat heen en weer te hupsen, niet alleen omdat die enge gast weer eens naast mij staat te loeren, maar ook omdat ik enorm naar het toilet moet. Ik had thuis een kan thee gedronken, met verse citroen en gember (tip van iemand die zei dat dit goed was voor mijn weerstand, maar er niet bij vermeld had dat het ook vochtafdrijvend was … Ik zie ‘r al gniffelen terwijl ze mij die informatie verschaft!).
Ik was ontzettend beroerd (al 3 dagen overigens) en het idee dat ik weer helemaal om het veld heen moest lopen naar de kantine, deed mijn benen al trillen. Maar meneer Creep kwam weer eens dichterbij en mijn blaas protesteerde ook nogal, dus ik ben toch maar in slow motion naar de kantine gelopen.
Terwijl ik liep had ik wel in de gaten dat ik behoorlijk opviel tussen de mensen:
dikke winterjas aan, zonnebril op, een boyfriend jeans en Adidas sneakers..
Daar liep ik dan tussen de tutjes in fancy strakke sportkleding, hoge hakjes met jurkjes of design broeken met sjieke vesten.

Ik had echter maar één doel: het toilet !!
En jemig wat was ik blij toen ik daar even zat.. niet alleen zodat ik mijn blaas kon legen, maar ook omdat ik mijn benen even wilde laten rusten (klinkt alsof ik 80 jaar ben, maar ik ben oprecht niet lekker).
Toen ik terug liep langs de parade-paardjes rook ik werkelijk de hele weg parfum. Gewoon over het hele veld, parfum en een vleugje make up. Onmogelijk bijna zou je zeggen, in de buitenlucht moet dat toch vervliegen, maar neeeeeuuuhhh, hier blijft de geur van parfum en make up gewoon hangen, buitenlucht of niet.
Ik zag weer een paar dames kijken naar mij, van top tot teen en ik zag bijna de walging in hun ogen.
“Jeminee Marie Claire, zie jij dát daar ook lopen ? Schorrie Morrie dat tegenwoordig op onze hockey velden loopt. Het zijn de ouders van vroeger niet meer!”
Ik zag het ze denken.. en grijnzend liep ik langs ze.
Kijk maar dames, kijk maar goed, want zoiets overweldigends zul je niet snel meer over jullie velden zien lopen! 😀

Eenmaal terug op mijn plekkie had meneer Creep al een gesprek met een andere moeder, waardoor ik met een gerust hart op mijn plekkie kon gaan staan, zonder dat er iemand naar mij toe schuifelde en wiens ogen ik in mijn nek kon voelen de hele tijd.
Tussen het kijken naar de training door en het stalken van iemand op whatsapp (nogmaals sorry Steph) is het uur gelukkig sneller gegaan dan gedacht en ondanks dat ik mijn dikke winterjas al aan had, liep ik al rillend met Mike naar de auto.
“Goed getraind Mike! Je kan goed verdedigen man!”
“Ja he, had je dat gezien ? Ik heb ook 2 keer een panna gemaakt !”
🙂
How I love my kids ❤

XmelX

3 thoughts on “Hockey verhalen

  1. Tja, die hockeysters moeten mij maar niet te vaak horen praten… Grotendeels zijn het tutjes, maar goed, dat zeggen ze over amazones en tennissters ook en dat ben ik. Als je zoon het maar naar zijn zin heeft, daar gaat het uiteindelijk om! Xoxo

    Liked by 1 persoon

    • Tutjes zie je ook op voetbalvelden en alle andere sporten.. daar is hockey geen uitzondering in denk ik. Ik trek mij niks van anderen aan, het boeit mij niks hoe ze naar mij kijken.. geeft mij wel leuke stof voor een blog 😉. Mike geniet ervan en dat is zeer zeker het belangrijkste 😘😘

      Liked by 1 persoon

  2. Ugh die tutjes 😵 daarom vind ik het zo leuk dat je Gwn jezelf bent echt waar zo fijn is dat !! En wat goed dat creep een andere ‘slachtoffer’ heeft gevonden en nog beterschap mop 😘😘

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s