Week #40 – deel 1

Met het openen van mijn ogen en het rechtop zitten in mijn bed, merkte ik het al direct:
ik heb iets heftigs onder de leden.
Maar uiteraard laat een werkende moeder zich daardoor niet tegenhouden.
Vol goede moed opgestaan, zoonlief wakker gemaakt en verzorgd. Brood gesmeerd, koffie gezet, ontbijtje gegeten, ochtendpraatje gemaakt met de kinderen en toen ik het kantoor in liep zei een bezorgd kijkende baas:
“Oei.. dit is niet de Mel die ik normaal zie, voel je je wel goed?”ย 
Met andere woorden: je ziet er uit als een dweil Mel, maar fijn dat je er bent hahahaha!
Nee, ik voelde mij niet goed, maar dat kwam wel weer.
Het was een zware dag, ik merkte met de tijd dat mijn temperatuur omhoog ging en ik koorts begon te krijgen.
Eenmaal thuis ben ik gaan koken terwijl de kinderen tegen mij aan kletsten en Kyra af en toe haar hele zielige hoest liet horen (ik kan het normaal goed hebben, maar in mijn toestand kon ik haar wel voor haar muil slaan ๐Ÿ˜› ).
Toen ik het eten op tafel zette en we begonnen met eten (en mijn hoofd bijna vanzelf in mijn bord eten viel) zei Kyra ineens:
“Mam, voel je je wel goed ??” en haar hand ging naar mijn hoofd..
“jeetje mama, je voelt helemaal warm! Heb je koorts?”
Mompelend zei ik zoiets als “dat zal wel” en “komt wel weer goed” en daarna hebben we over school gepraat. Kyra is na het eten nog gaan werken op haar Macbook, die ineens vast liep en ze de hele tijd aan het mopperen en zuchten was. Wederom, in mijn huidige staat kon ik haar alweer voor haar muil meppen, maar ik vroeg heel rustig wat er aan de hand was.
Het was een vastloper en ze kreeg er niks meer mee gedaan, dus in plaats van dat ik na de afwas lekker op de bank kon ploffen, moest ik nog met haar Macbook naar mijn Zwemmaatje die heel veel van Apple apparaten weet en hem vast weer aan de praat kreeg.
Al mopperend en hoestend ben naar de zwemles gereden, heb ik aan de bar gehangen tot hij klaar was en toen ben ik snel weer naar huis gegaan.
Kyra was inmiddels al boven met Mike en nadat ik hem in de douche had gezet en in bed had gelegd, ben ik nog even op de bank gaan zitten, maar al heel snel mijn bed in gekropen.

Dinsdag was nog erger dan maandag, maar ik ben gewoon gaan werken en alles gedaan wat ik normaal ook doe (tikkeltje langzamer wel). De dosis pijnstillers is opgeschroefd en cross my fingers dat dit net zo snel weer over gaat als dat het gekomen is!

Woensdag heb ik al beschreven in mijnย Moeders worden niet ziek.ย log en die dag was echt mijn dieptepunt.

Donderdag heb ik vroeg mijn baas al gebeld en bericht dat ik echt in bed bleef, want ik stond letterlijk te trillen op mijn benen. Mike naar school gebracht en daarna gelijk in bed gekropen. Door weer een geweldige actie van Kyra kon ik na 10 minuten weer in mijn kleren schieten omdat ik haar รณรณk naar school moest brengen, vanwege bussen die niet reden (en ik kon haar wederom voor haar muil meppen ๐Ÿ˜› ).
In stilte heb ik haar naar school gebracht, want ik was boos en toen ik haar afzette zei ze heel timide:
“Sorry mam.. dankjewel dat je mij even gebracht hebt!” en ze gaf mij een kus waarnaar ze snel de school in rende.
Normaal gaat ze altijd met de fiets, maar mevrouw vond het te koud dus is ze met de bus willen gaan… Ik heb haar al gewaarschuwd dat ze de rest van het jaar dus NIET meer met de bus mag gaan van mij. Fiets maar mooi, moest ik ook altijd, word je sterk van!
Ik ben weer in bed gekropen en heb geslapen.. tot een uur of 1. Ik schrok ervan dat ik zo lang geslapen had, lukt mij normaal niet zo makkelijk overdag en ik heb daarna nog gedoezeld tot een uur of 3. Toen moest ik echt opstaan want ik had honger!
Tijdens mijn lunch kwam Gertie nog even kijken hoe het met mij ging en ik zei dat het wel goed ging, maar ik merkte na een half uurtje dat ik weer enorm moe begon te worden en Gertie lachte.
“Je kunt wel heel stoer zeggen dat het gaat, maar je moet gewoon op de bank gaan liggen en verder slapen!”ย 
Dat heb ik dus gedaan..
Vreselijk nutteloos voelde ik mij, maar ik had totaal geen energie om ook maar รญets te doen!
Om 17:15 uur ben ik Mike gaan halen op de BSO en eindelijk zag ik mijn vertrouwde gezicht weer eens.. niet dat dit nu mijn beste dag was om weer eens gezellig een praatje te maken, want ik zag er echt waardeloos uit en voelde mij nog altijd bleghzz.
Dit liet ze mij ook merken door mij recht in mijn gezicht uit te lachen!
en dit ook gewoon hardop te zeggen ๐Ÿ˜ฎ Hahahahaha, heerlijk mens is het!
De leidsters op de BSO keken ook een beetje afzichtelijk naar mij..
“Oef Mel, je ziet er echt ziek uit!”
Ja.. dat klopt, ik ben ook ziek en dan straal en lach ik niet zoals ik normaal doe ๐Ÿ˜ฆ
Al kan ik op die momenten wel echt om mijzelf lachen, want ik zie er uit als een dweil, loop als een dweil en krijg maar de helft mee van wat er gezegd wordt.
Zelfspot hรจ, ik hou er van ๐Ÿ™‚
Eenmaal thuis kwam Gertie eten brengen zodat ik niet hoefde te koken (lief is ze hรจ!) en ik heb met pijn in mijn hart de yoga moeten afzeggen, want ik was nog altijd tot niks in staat. Kyra heeft Mike naar boven gebracht zodat ik eigenlijk alleen een kusje hoefde te gaan geven (ik neem de keren dat ik haar voor haar muil wilde slaan nu even terug ๐Ÿ˜€ ) en ik ben vroeg onder de wol gekropen.

Hoe mijn weekend is verlopen, lees je in een volgend deel ๐Ÿ˜‰

XmelX

10 thoughts on “Week #40 – deel 1

  1. Aahw arme mel !! Hoop dat je echt snel beter word ๐Ÿ˜” Ik word gewoon echt zelf verdrietig om je zo te ‘ lezen’ ( digitaal zien haha ) word snel beter dan kan ik je weet pesten ๐Ÿ˜„ veel liefs !!!

    Liked by 1 persoon

  2. Awhhhhh meid toch!๐Ÿ˜ฏ๐Ÿ˜ฏ๐Ÿ˜ฏ Jeetje zeg ! Pff die griep heeft je hard in zijn greep.
    Hahaha je hebt me echt aan het lachen gemaakt met je “ik wou haar voor de muil slaan ” hahahahaha pfff ๐Ÿ˜๐Ÿ˜๐Ÿ˜ tja het toch echt zoals je afgelopen week had geschreven “Moeders worden niet ziek!” Petje af Darling! Je hebt hoe dan ook echt veel gedaan๐Ÿ’‹๐ŸŒน๐Ÿ‘Œ. Enneh jammer dat je baas je zelf niet terug naar huis stuurde It was very clear dat je niet lekker was. Zucht. Gelukkig heb jij voor jezelf gekozen en ziek gemeld. Dikke knuffellllllll ๐Ÿ’•๐Ÿ’‹๐Ÿ’•๐Ÿ’•๐Ÿ’‹๐Ÿ’•๐Ÿ’‹๐Ÿ’•๐Ÿ’•๐Ÿ’‹๐Ÿ’•

    Liked by 1 persoon

    • Oh van mijn baas snap ik dat wel. Het is heel druk en als ik er een hele week niet ben dan zit hij toch wel met zijn handen in het haar hahahahaha. Nu heb ik hem maar 1 dag in paniek gelaten LoL.
      Ik heb haar overigens niet echt geslagen he hahahahahaha, aan mijn blikken zag ze wel wanneer ze beter haar mond kon houden ๐Ÿ˜› maar al met al heeft ze mij echt wel geholpen, zo is ze wel.
      Bedankt voor je lieve berichtje Miss B !

      Liked by 1 persoon

      • Hey Girl! Ik begrijp het! Hihihi ja dan heb je hem inderdaad gespaard! Hahahaha yes ik ken die blikken die kreeg ik van mijn mams ook๐Ÿ˜‚๐Ÿ˜‚๐Ÿ˜‚๐Ÿ˜‚๐Ÿ˜‚ geen dank Sweetie met plezier gelezen!๐ŸŒน๐Ÿ˜™๐Ÿ’‹๐Ÿ’•

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s