Week #42 – deel 1

Deze week heeft vooral in het middelpunt gestaan van denken..
Ik kon mij tot weinig zetten, heb na het werk niet veel anders gedaan dan bezig geweest met mijn kindjes.

Op dinsdag ben ik met Ivo gaan uit eten en daarna zijn we naar de bioscoop gegaan.
Tijdens het eten hebben we gepraat, over van alles. Hoe het met hem ging, hoe het met mij ging.. ik zie Ivo niet zo vaak dus áls we elkaar zien hebben we altijd wel genoeg om over te praten. Één van de dingen die hij zei is mij wel bij gebleven..
“Mel, er is zoveel gebeurd in je leven, maar je bent altijd maar doorgegaan. Je bent nooit eens stil blijven staan om alles te verwerken en een plek te geven.. vind je je gek dat je op een gegeven moment tegen een muur rent? Sta eens stil en praat eens met iemand, het is niet erg om hulp te vragen als je zelf niet weet hoe je verder moet..”
Dat dus..
Inferno was de film die we daarna hebben gekeken en hij was goed!
Heerlijk overdreven, net zoals de andere twee films (The Davinci Code en Angels and Demons), maar het klopte gewoon ! We vonden hem beide steengoed en rond middernacht heeft hij mij thuis afgezet.

Woensdag heb ik met Mike wat boodschapjes gedaan en zijn we weer naar de hockey training geweest.
Na het eten ben ik met de kids naar mijn ouders gegaan, die waren net terug van vakantie en wilden de kinderen even zien. Het was even gezellig bijkletsen en rond 8 uur waren we weer thuis.

Donderdag had ik yoga maar zelfs daar kreeg ik geen controle over lichaam, geest, ademhaling en rust. Teveel onrust, teveel gedachtes, teveel van alles.

Vrijdag was een regelrechte POEP-dag!
Tussen 12:00 en 18:00 uur zou een Ziggo monteur langskomen.. tegenwoordig in dit mobiele tijdperk moet het toch echt wel mogelijk zijn dat dit tijdsbestek veel korter kan, maar vooruit. Ik had geregeld dat Mike met zijn vriendinnetje mee kon na school want als ik niet thuis zou zijn als de monteur aan de deur stond, kostte mij dat € 35,00.. dit werd er nog even heel vriendelijk bij vermeld.
Enfin, vanaf 12 uur zat deze mevrouw dus thuis. Woonkamer en keuken gepoetst, naar boven durfde ik niet te gaan want soms doet de bel het niet en dat wilde ik niet riskeren. Dus heb ik rond 2 uur maar een boek gepakt en ben ik gaan lezen. Heel fijn zo´n momentje van rust, maar niet als je nog ergens op zit te wachten. Ik voelde mij volledig nutteloos en werd met het half uur geïrriteerder. Kyra kwam thuis en omdat de monteur om half 6 nog altijd niet aanwezig was, moest ze met de fiets naar haar training.
17:26 uur ontving ik een sms dat de monteur onderweg was.
Had ik geweten dat ik een sms ging krijgen alvorens hij kwam, dan had ik natuurlijk veel meer kunnen doen !! Godver..
Het werd 17:45 uur.. het werd 17:50 uur.. en ja, het was 18:00 maar nog altijd geen monteur. Ik heb mijn jas aan gedaan, mijn telefoon gepakt en ben naar Gertie gelopen. Daar heb ik even gezeten en onderwijl ik uit het raam tuurde of ik al iets zag aankomen, probeerde ik tegelijkertijd Ziggo te bellen, want deze Kabouter was hendig pissed off!
18:10 uur zie ik een meneer van de Ziggo aanbellen bij mij en witheet loop ik naar buiten richting de goede man.
“Zo.. en hoe lang denk jij nu nog nodig te hebben, meneer van de Ziggo??”
Een onzekere jonge man draait zich om, kijkt mij verbaasd aan en zegt heel voorzichtig:
“Dat durf ik nog niet te zeggen, dat ligt aan uw aansluiting..”
“Ik weet niet of je het door hebt, maar het is 18:10! Ik heb verdomme 6 uur thuis zitten wachten op jullie en dan durven jullie ook nog te laat te komen ??
Maar neeeee, stel je voor een klant is even 10 minuten weg om haar zoon te laten, dan kost het mij € 35,00 ! En jullie mogen het zeker wel permitteren doodleuk later te komen dan afgesproken ?!”
Ik zie een schuldig kijkende jonge man langzaam maar zeker de grond in zakken, terwijl ik hem binnen laat en hem aan het werk laat gaan.
“Jij zult er vast niks aan kunnen doen, want die planning bij zulke bedrijven is altijd KUT, maar jij bent nu eenmaal degene die hier is, dus jij krijgt mijn hele shitload gewoon over je heen!”
Hij glimlacht voorzichtig en zegt dat hij mij gelijk geeft, dat het tijdsbestek dat ik thuis moet wachten al veel te lang is en dat ik gebeld had moeten worden om door te geven dat hij te laat was. Uiteraard was hij hartstikke vriendelijk en aardig, gaf mij aan alle kanten gelijk en ondertussen is hij bezig met heel snel de boel aansluiten, want hij wil niets liever dan hier heel snel vandaan. Nog geen 20 minuten later is hij klaar, heeft hij een log gestuurd van het hele gedoe en geeft hij mij de goede raad een klacht in te dienen.
Mijn hele planning is naar de klote, dus ik ga snel Mike ophalen bij zijn vriendinnetje, klets daar nog even bij, kom thuis en moet dan nog met Gertie naar België. Eenmaal thuis was ik klaar, gaar en kon alles mij gestolen worden.
Ik heb met Kyra en Gertie naar de Voice gekeken en nadat ik nog een fikse discussie met mijn tiener heb gehad, was ik blij dat ik in bed lag !!

Weekend ?
Nieuwe blog..

XmelX

11 thoughts on “Week #42 – deel 1

  1. Yesss! Zo gaat dat. Ze beseffen inderdaad niet dat men ook kids heeft om van school te halen! **zucht** En andere dingen moeten doen. Als je moet werken dan moet je letterljjk een dagje vrij voor nemen niet normaal! Zeker niet leuk! Ze kunnen beter inderdaad aangeven dat monteur een seintje geeft dat hij onderweg is d.m.v. een sms Dan kun je tenminste een paar dingen doen en moet je niet alles ervoor on hold zetten.
    Ziggo moest jou nu €35,00 betalen voor het te laat komen! BUT off course dat hoeven zij natuurlijk niet!

    💋💋Hugz, Miss B.💋💋

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s