Hockey verhalen #4

Nadat ik volledig op de hoogte was gesteld van alle verwachtingen waar je als ouder aan moet voldoen bij deze hockey vereniging, ging ik woensdag alweer naar een volgende training.
Het was best koud, dus ik stond met een dik vest aan en daarover mijn winterjas en nóg had ik het koud ! Het was nog niet zo koud dat ik de Batman muts van Mike op moest doen, maar ik heb zo’n idee dat dat niet meer zo lang duurt 😛

Afgezonderd van de andere ouders stond ik weer in mijn uppie naar de training te kijken en ik genoot van Mike die het elke training weer iets beter doet.
Ineens hoor ik iemand naast mij wat brabbelen, dus ik kijk op en ja hoor…
Daar staat Meneer Creep weer naast mij en hij had duidelijk iets tegen mij gezegd, maar omdat het dialect was en ik niet aan het opletten was, had ik totaal niet gehoord wat hij gezegd had.
Ik deed een stap naar achteren, want hij stond weer véél te dichtbij, keek hem aan en zei :
“Sorry, wat??” met een niet geamuseerde blik.
Hij vroeg of ik ook een klacht ontvangen had met betrekking tot de kinderen tijdens de training.
Ik keek hem aan en snapte niet wat hij bedoelde.
“Een klacht ?? Nee, ik heb geen klacht gehad. Van wie had ik die moeten krijgen?”
Toen vertelde hij dat tijdens een bespreking de trainster van de jongens had geklaagd over een aantal jochies, omdat deze zo vreselijk druk waren, totaal niet luisterde naar wat ze zei en ze ook hun hockey stick bleven gebruiken als pistolen waar ze ook elke training wel 10 keer voor gewaarschuwd worden.
En weet je, die trainster heeft gelijk!! Ze mag dan wel een jonge meid van misschien 15 jaar zijn, dus het is voor haar ook best pittig die jonge kinderen in toom te houden, maar ze doet echt haar best en ze doet het ook prima !!
Het feit dat er een aantal jochies bij lopen die constant lopen te klooien, niet luisteren, haken met de hockey stick en alleen maar klieren, geeft de trainster alle recht om hier beklag over te doen. Ze doet meer dan haar best om orde te houden met die jongens, wat al moeilijk genoeg is, maar je mag als ouder ook wel een hartig woordje met je kind spreken over het gedrag tijdens een training. Als ik zie dat Mike tijdens eens training niet oplet en wat zit te klieren, dan krijgt hij van mij na de training echt wel een reprimande en laat ik hem weten dat nog zo’n training consequenties heeft.
We kunnen wel heel makkelijk zeggen: ach.. het zijn kinderen en die zijn nou eenmaal druk… maar dat is natuurlijk bullshit!
Er zijn een stuk of 3, 4 kinderen die de boel verzieken voor anderen dus het ligt echt niet aan “normaal gedrag van jonge kinderen” want ze zijn zeker niet allemaal zo!
Meneer Creep lachte een beetje en merkte op dat ik dus een rustig kind had, waarnaar ik zei:
“Tijdens een training moet hij opletten en zijn best doen ja, dat wil niet zeggen dat hij altijd zo rustig is..”
Een beetje als een boer met kiespijn lachte hij nog eens naar mij en daarna liep hij weer richting de andere ouders, waar hij op een zelfde manier vroeg of hun ook een klacht hadden gekregen.

Opvoeding, de manier van doen van die kinderen ligt 90% aan opvoeding. Die kinderen zijn duidelijk verwend, mogen thuis alles en kennen geen grenzen.. dan krijg je zo’n gedrag, heel simpel.
Jammer dat ouders dan ook nog alles goed willen praten en maar zeggen dat de trainster zelf ook nog wel jong is en moeite heeft met de jongens in toom te houden.
Vooral niet naar jezelf kijken en afvragen of je zelf misschien iets kunt doen om dit gedrag te veranderen.
Nou ja, de rest van de training heb ik alleen gestaan en toen ik zag dat hij weer mijn kant op wilde komen, heb ik mijn capuchon op gezet en gek genoeg kwam hij toen niet meer dichterbij (zou hij de hint begrijpen ?)
Net voordat de training afgelopen was, kwam er een andere moeder naar mij toe. Ze vroeg welk kind van mij was en toen ik zei dat Mike mijn zoon was vroeg ze of hij van de F’jes naar dit team is gekomen.
“Nee, Mike is net pas begonnen met hockey, ik denk een week of 5, 6 nu”
“Oh, in welk team speelde hij dan eerst ?”
“In geen enkel team… hij is net pas begonnen”
“Maar waar heeft hij hiervoor dan gespeeld ?”
“Nergens !! Hij is net pas begonnen met hockey !”
“.. speelt hij dan al die weken al in dit team?”
Ik wilde haar bijna een lintje geven omdat ze het eindelijk begreep!
Ja, in dit team is hij begonnen en hij speelt nu een week of 5, 6!”
“Goh, het is mij nooit opgevallen dat hij in dit team speelde”
Misschien omdat ik jouw gezicht in al die weken ook niet gezien heb en je helemaal niet hier was ?!?
“Dat kan, is misschien nog een goed teken ook!”

Ik ben duidelijk niet goed in sociale contacten momenteel, want ook deze vrouw droop vrij snel weer af. Het zal mijn houding wel zijn, maar als ik je tot 3 x toe moet zeggen dat Mike net pas begonnen is, dan is mijn toon minder vriendelijk dan hij normaal is (ik kan wel heel vriendelijk reageren hahahaha, als ik dat wil).

Waarschijnlijk zal ik altijd wel wat afzijdig staan van de rest, want heel eerlijk:
ik heb heel weinig behoefte aan gezellig en sociaal contact met die mensen. Het zullen vast hartstikke leuke lui zijn, but not for me !

XmelX

9 thoughts on “Hockey verhalen #4

  1. Hahaha wat een vrouw zeg Omg -_- haha leuk dat je dat ook meemaakte en wat goed van Mike . Vind het echt nog steeds geweldig hoe hij het heeft gedaan ,hij mag heel heel heel trots zijn op zichzelf !!!

    Liked by 1 persoon

  2. Meneer Creep heeft dus een onhandelbaar kind. Begrijp ik 😂😂😂
    Wat een mens zeg… Volgens mij zou ik veel botter reageren (vanmiddag nog een schoenwinkel uitgelopen omdat de dame in kwestie mij lelijke laarzen bleef voorschotelen en niet hoorde wat ik zei cq wilde cq nodig had…)
    Knap van Mike zeg! Gewoon een talentje ❤

    Liked by 1 persoon

  3. Zeer herkenbaar!
    Zij ( die langs de kant staan ) doen zich allemaal veel meer voor als dat zij zijn.
    KAKmadammen!
    Zag onlangs toen ik langs het hockeyveld fietste elke “toeschouwer” op zijn mobiel turen tijdens de wedstrijd van hun kinderen.
    Onlangs iemand ontvriend die op Twitter die vloekte omdat ze zo vroeg moest opstaan om haar kind naar de hockey te brengen.
    STELLETJE,STELLETJE,STELLETJE!
    Rustig Hulk
    Rustig

    Liked by 1 persoon

    • Oh ik mopper op zaterdagochtend in huis ook dat het zo vroeg is.. Maar dat doe ik al stampend en schreeuwend zodat de kinderen gelijk wakker zijn hahahahahaha 😛 (en gek genoeg worden ze dan altijd lachend wakker.. snap jij dat nou!).
      Enige keer dat ik mijn telefoon in de handen had tijdens die wedstrijd, was om een foto te maken van mijn stoere man! 😀

      Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Week #44 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s