Gemengde Kerst-gevoelens

We zitten nu midden in de voorbereidingen van de feestdagen.
Bij ons nog altijd Sinterklaas én Kerstmis en hoewel Mike nog elke dag druk in de weer is met Sinterklaas, zeggen ze beiden ook vaak genoeg dat ze heel veel zin in Kerstmis hebben.
Als ik vraag waarom ze er dan zoveel zin in hebben, zeggen ze dat ze de boom willen opzetten, het extra gezellig in huis willen maken, cadeautjes, familie, gewoon de hele sfeer van Kerstmis.
We hebben dit jaar ook weer kerstkaarten laten maken, dat deed ik normaal elk jaar, maar de laatste 2 jaar heb ik dat overgeslagen omdat ik er gewoon weinig zin in had.
Aangezien de kinderen zo enthousiast waren, hebben we dit jaar weer in een melige middag wat leuke foto´s gemaakt (dat is altijd leuk!).

In tegenstelling tot de kinderen, ben ik dan weer minder enthousiast dit jaar.
Kerstmis is altijd wel belangrijk geweest voor ons.
We vierden het thuis altijd uitgebreid. Kerstavond samen en dan alle cadeautjes uitpakken. Eerst Kerstdag werd er uitgebreid gekookt en gegeten en tweede Kerstdag werden wat bezoekjes gebracht of thuis lekker gehangen en spelletjes gedaan.
Tot ik ging scheiden en problemen kreeg met mijn ouders en broer.. in 2011 heb ik nog Kerst thuis gevierd, maar vanaf 2012 niet meer.
Toen werd het gevierd bij mijn ex en haar moeder, maar daar ging het meer om de hoeveelheid cadeaus dan het echt samen zijn met familie. Want buiten cadeaus uitpakken en op de Ipad zitten, werd er niet veel meer gedaan. Dat heeft de lol en het mooie van Kerst wel wat aangetast.
In 2015 (vorig jaar dus) ben ik met Kerstavond weer thuis geweest en hebben we als vanouds Kerst samen gevierd.
Nou ja.. echt als vanouds was het niet, want ik was net pas weer on speaking terms met mijn ouders en had nog altijd geen contact met mijn broer. Toch vond ik het voor de kinderen wel belangrijk dat zij dit weer samen met hun neefjes en nichtje konden vieren en de avond was best gezellig. Ik heb wat casual gesprekken gehad met mijn broer en zijn vrouw en mij vooral ook bezig gehouden met de kinderen. Het ging allemaal wel goed, ik had mijn moeder ook aangegeven geen lastige gesprekken te willen voeren op deze avond, want voor haar was het belangrijk dat mijn broer en ik weer in contact kwamen.

Kerst is toch wel de tijd dat je wat meer nadenkt, wat meer relativeert en je vaak wat milder opstelt. Met die dagen achter de rug had mijn moeder wel gehoopt dat mijn broer en ik weer wat meer contact zouden krijgen, maar ik had niet echt de intentie om mijn broer te benaderen om eens te praten. Immers was híj degene die mij in 2012 belde om zonder enige uitleg te zeggen dat ik niet meer welkom was. Ik mag dan heel vergevingsgezind zijn, maar ik heb nog altijd mijn principes.
In januari werd mijn broer 40 en ik begrijp maar al te goed dat ik niet ineens weer word uitgenodigd voor feestjes zonder eerst gepraat te hebben, maar er kwam verder ook geen enkel initiatief uit van hem. Prima, ik had er verder geen problemen mee, het was mijn moeder die dit graag anders had willen zien.
Wat ik daarentegen wel heel kwalijk vond, is dat ik niet op de hoogte werd gesteld van het vormsel van mijn nichtje. Hun oudste deed het vormsel en ik moest dit vernemen via ander mensen.
Op deze manier heb ik dus ook bijna de communie van mijn neefje (en petekind) gemist, omdat ik hier niet van op de hoogte werd gesteld. Iemand vertelde mij dit en nadat ik zelf even op onderzoek ben gegaan, zat deze Peettante gewoon in de kerk toen hij zijn communie deed en heb ik hem nog kunnen feliciteren.
Nadat het contact met mij verbroken werd, kwam er ook niets meer van hun uit richting mijn kinderen. Ze kregen geen sinterklaascadeaus meer (lekker boeiend), ze kregen zelfs niet eens meer een kaartje of telefoontje op hun verjaardag (heel boeiend!!).
Ik verlaag mij niet tot dat niveau en heb ze elke keer een verjaardagskaart gestuurd en ervoor gezorgd dat ze gewoon hun kerstcadeautje kregen van mij.
Resultaat is wel dat ik mijn neefjes en nichtje amper zie, ze jongste weet niet eens goed wie ik ben en dat vind ik best wel jammer.
Maar het zij zo..
Ik nam ze dit kwalijk, dat ze niet eens het fatsoen hadden om mij op de hoogte te stellen van mijn nichtjes vormsel. Geen uitnodiging voor het feestje, dat is niet nodig, maar simpel even op de hoogte stellen van dit, zodat ik wel naar de kerk had kunnen gaan.
Maar ook dit heb ik van tafel geveegd en voor de zomer een berichtje naar ze gestuurd dat ik nog heel veel goede kleding had van Kyra, wat mij nichtje misschien wel kon gebruiken (voorheen wisselden we altijd met kleding).
Hier heb ik geen berichtje op terug gekregen, ze hadden het wel gelezen maar vonden het dus niet nodig een reactie hierop te geven.
Nee bedankt, is meer dan genoeg als je het niet wilt !
Maar helemaal niet reageren ?
Dat is respectloos en als je mij zo wilt behandelen, dan ben ik wel klaar met je !

Maar nu komt Kerst er weer aan..
En zitten we Kerstavond weer samen..
Ik kijk hier heel erg tegenop.
Want ik wil op die avond geen scène maken, zeker niet bij de kinderen want die verheugen zich veel te erg om weer een avond bij hun neefjes en nichtje te zijn.
Maar ik kan ook niet “gewoon gezellig” gaan doen, dat gaat tegen alles in waar ik voor sta.
Ik kan echt niet doen alsof, een “gezellig” praatje maken terwijl je mij op een respectloze kut-manier behandelt.
Voor mijn kinderen doe ik dit, ik zie hoe zeer ze zich verheugen op Kerstavond, dit ga ik niet vanwege waardeloos puberaal gedrag door hun neus boren!
Hun kunnen hier tenslotte niks aan doen..

Maar hoe ik die avond dan moet doorkomen, is mij een raadsel :/

XmelX

13 thoughts on “Gemengde Kerst-gevoelens

  1. Wauw wat een gebeurtenis .. ik begrijp je maar al te goed heb precies hetzelfde met mijn zus gehad. Nog steeds eigenlijk. Maar gelukkig zijn mijn kinderen nog te jong om het te begrijpen. Maar heel goed van je , dit laat weer zien hoe volwassen je alles gewoon as pakt , hoe moeilijk het ook is !

    Liked by 1 persoon

  2. Wat ontzettend moeilijk zeg!
    Ik maak het zelf ook van dichtbij mee, en het blijft een ontzettend lastige kwestie..
    Eerlijk gezegd weet ik hier ook geen raad op, behalve dat je trouw aan jezelf moet blijven! Maar dat doe jij altijd, dus dat zal goed komen 🙂

    Heel veel succes!
    Liefs Kimberly

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s