Week #4 – het beroerde deel

Op maandag gebeurde er ineens iets raars met mij.
Ik zat op kantoor, deed gewoon mijn ding, nam een slokje thee en na die slok werd ik overvallen door een misselijkmakend gevoel.
Mijn maag leek wel losgerukt van alles en een weg zoekende naar boven, waarnaar hij weer heel snel terug naar beneden viel.
In eerste instantie was ik een beetje overvallen, zei gelijk tegen mijn baas dat ik ineens heel misselijk was en hij was net zo verrast als ik.
Want ik had alleen een slok thee genomen!
Het gevoel bleef, ik leek meer en meer een steen in mijn maag te hebben die maar dikker bleef worden. Eenmaal thuis heb ik geprobeerd wat te eten, maar ik kreeg niet veel weg. Later ben ik nog even naar Alique gegaan in de hoop dat een half uurtje op de crosstrainer mij wel zou helpen, maar dit was niet zo handig om te doen.
Ik stapte een slag zwaarder en hield het ook maar 20 minuten vol. Toen ik daarna nog even wilde planken, kromp ik bijna ineen van de pijn. Dat was dus al helemaal geen goed idee.
Thuis gekomen heb ik een kopje kamille thee gemaakt en ben ik naar bed gegaan in de hoop dat het morgen wel weg zou zijn.

Wishfull thinking!
Het gevoel was er nog en het zoog de energie werkelijk volledig uit mij.
Op mijn werk probeerde ik de boel van mij af te zuchten, kon bijna niet eten en durfde eigenlijk ook geen thee meer te drinken (wel gewoon gedaan hoor).
Omdat ik dolgraag naar de film Split wilde gaan en een lastige maag mij daar niet van weerhoudt, ben ik samen met Alique om 21:00 uur naar de bioscoop gegaan.
We hadden weinig inhoudelijke gesprekken, maar hadden gewoon een eenvoudige filmavond. De film is overigens echt ruig !!
Stel je voor: 24 persoonlijkheden in één persoon!!!
Ik word al gek met die 3 van mij, laat staan dat ik er nog 21 bij heb !?!?
HEL lijkt mij dat!
Eenmaal thuis ben ik snel naar bed gegaan, want mijn maag irriteerde echt enorm!
Ik kan de pijn niet goed beschrijven, het gevoel erbij ook niet.
Het kwam zo spontaan opzetten dat ik eigenlijk het gevoel had, dat het niet mijn pijn was.
Soms kun je dan linken naar een ander, je voelt ergens wel iets, of je denkt heel erg aan iemand. Eerder had ik nog even geappt met een vriendin en toen durfde ik uit te spreken dat ik het gevoel had dat het iets met Kyra te maken had. Zij zit totaal niet lekker in haar vel, is de weg even helemaal kwijt en ik maak mij dan ook wel de nodige zorgen over haar.
Of het werkelijk zo is.. who knowes.

Woensdag was wederom weinig verandering.
Ik was blij dat ik maar een halve dag hoefde te werken. Ben samen met Mike een flesje cola gaan halen (dat wil wel eens helpen bij buik- en maagklachten) en eenmaal thuis zei Mike dat ik maar even op de bank moest gaan liggen.
Dat wilde ik in eerste instantie niet, omdat ik het waardeloos vind voor hem als ik de hele middag op de bank lig. Maar hij zat zelf al op de bank en zei:
“Ik ga wel tv kijken mama, kom maar liggen” en klopte met zijn hand op de bank.
Liefde !

Ik ben dus maar even gaan liggen en warempel bijna 2 uur later wakker geworden 😮
Mensen die mij niet kennen: ik kan overdag bijna niet slapen, of ik moet al echt beroerd zijn.
Ik was echt beroerd dus!
´s Avonds wilde de kinderen frietjes eten en die heb ik hun ook gehaald, zelf heb ik een broodje gegeten want die vettigheid kreeg ik echt niet af.
Ik was oprecht blij dat ik zo weinig gepland had deze week en ik dus de meeste avonden op tijd naar bed kon.

Donderdag voelde het langzaam iets beter, mijn maag was wel nog gevoelig, hard en leek ook nog weinig te kunnen verdragen. Maar de misselijkheid was weg en het pijnlijke gevoel was ook beduidend minder.
Na het werk (en wat was ik blij dat ik weekend had!), heb ik nog lang met Kyra gepraat.
Bij thuiskomst zag ik gelijk dat het mis was, mascara door haar hele gezicht en een houding alsof ze de wereld op haar schouders droeg.
Nadat we gepraat hebben, ik vooral geluisterd heb en haar duidelijk heb gemaakt dat ik haar in alles steun, hoe moeilijk dingen ook zijn en dat er sommige dingen nu gewoon een stuk minder belangrijk zijn.
Háár gezondheid is belangrijker nu, haar psyche heeft rust nodig en ze moet weer in haar velletje gaan komen, dát is het belangrijkste!
De rest volgt dan vanzelf wel weer.
Je zag haar oplichten, de blik in haar ogen veranderen, er kwam weer een gerustgestelde uitdrukking op haar gezicht en na een diepe zucht kwam er ook weer een lachje tevoorschijn.
Oh, wat hou ik van haar lach

Tijdens de yoga die avond voelde ik met mijn ademhalingen de pijnlijke maag langzaam steeds minder pijnlijk worden en mijn vermoeden werd dus bevestigd:
het was niet mijn pijn en ik had de pijn van mijn dochter een beetje weten te verzachten, waardoor het bij mij ook afnam.

Noem het zoals je wilt, maar als je zoiets zelf wel eens ervaren hebt, dan weet je precies hoe fijn het is als je eindelijk erachter komt waar dat vervelende onderbuikgevoel (of in dit geval: maaggevoel) vandaan komt !

Een belabberde week, maar het weekend knapte de boel wel weer op 🙂
Wordt vervolgd..

Oh ja.. ik ga niet uitweiden over die bizarre droom van deze week lief Gansje , want als ik mensen moet gaan uitleggen dat je mijn eitjes (die in de ijskast liggen! Geen wilde gedachtes mensen) wilde draaien, word ik direct voor gek verklaard ! 😛

XmelX

12 thoughts on “Week #4 – het beroerde deel

  1. Ik ben er vast van overtuigd dat je ziek kan worden omdat iemand van wie je houdt ongelukkig is, ik heb het ook meegemaakt met B, ik voelde letterlijk zijn pijn.
    Blij dat het bij jou wat beter is nu lieverd! Je bent een warm mens! Liefs ❤

    Liked by 1 persoon

  2. As a mother we just know….💯💯💯💯💯💯💯
    Ik heb met kloppend hart ….(okay wait a minute even corrigeren want mij hart klopt sowieso anders heb ik een probleem )(Lol) extra bonkend hart deze post gelezen… Ik hoop dat alles inmiddels nog beter gaat met je kleine/grote meid💕🌹

    Ik wens jullie een fijn weekend toe!
    Hugz and Kisses,
    Miss B.💋

    Liked by 1 persoon

      • Pffff… ja dat is altijd heel vervelend als moeder wil je ze die pijn/gevoelens/struggles besparen ontnemen en het is painfull als je dat als moederzijnde niet lukt…
        Gelukkig heeft ze een liefdevolle moeder waar ze altijd bij terecht kan en de steun kan krijgen die alleen jij haar kan geven en of course de onvoorwaardelijke liefde die haar helpt om uiteindelijk alles te overwinnen dat op haar pad komen zal… Heel veel sterkte and be strong girl dat heeft ze nu heel hard nodig dear denk aan jullie knuffel!🌹

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s