Alweer een ervaring rijker.

Doordat Kyra en ik de heel week al in de Ramadan zaten, stond ik elke avond voor Mike alleen te koken, want hij moet uiteraard wel gewoon zijn maaltijd krijgen (op een normaal tijdstip).
Ik ging elke keer bij hem zitten en terwijl hij zat te eten, waren we zoals altijd onze dag aan het bespreken, maar ik merkte elke avond steeds minder eetlust en zin om te eten.
Ik vroeg hem dus hoe het kwam dat hij de hele week al steeds minder trek had, maar daar had hij ook geen antwoord op.
Uiteraard kan ik mijn Man lezen alsof ik hem zelf geschreven heb en wist ik precies waar het probleem zat.

“Mike? Vind je het niet erg om elke avond alleen te eten?”
“Jawel ! Dat is echt niet leuk.”
“Daarom heb je natuurlijk ook geen zin om te eten.. omdat je toch alleen zit te eten?”
“…. ja.”

Hij heeft zijn bordje leeg gegeten en is daarna zijn huiswerk gaan maken, waarnaar ik naar Kyra ben gegaan en haar heb uitgelegd dat ik de Ramadan wel blijf doen zolang het gaat, maar dat ik elke avond met Mike eet.
Nadat ik haar had uitgelegd dat we het ook van zijn kant moeten bekijken en het voor hem echt niet leuk is dat hij elke avond alleen zit te eten, terwijl Kyra meestal op haar kamer zit en ik er maar wat bij zit.
Ze snapte het zeker en begreep heel goed dat ik het zo ging doen.
Ik heb Mike dit gezegd en hem ook op zijn hart gedrukt dat hij mij zoiets altijd kan zeggen zodat we een oplossing kunnen vinden.
Opgelost!

Vrijdag was weer een nieuwe dag en toen Kyra thuis kwam van school zag ik gelijk aan haar dat er geen energie meer in zat.
Van tevoren had ik haar al gezegd dat ik het in de gaten zou houden en als ik ging merken dat het lichamelijk niet meer te doen was voor haar, zij móest gaan eten en drinken van mij.
Toen ze begon te vertellen hoe het op school ging, had ik het al door en was ik al drinken en eten aan het pakken voor haar. Ze kon amper op haar benen staan tijdens haar presentatie en aangezien haar Engels lerares behoorlijk lullig is, kreeg ze daar min punten voor (trust me: daar gaat nog een mailtje naar toe, ben er nu wel klaar mee!).
Ze was nog niet uitgepraat of ik had al eten en drinken voor haar staan.
“Drink wat, eet wat.
Meisje, je hebt het gedaan, bijna een week en dat is heel wat voor iemand met zo’n lichaampje! Ik vind het niet meer verantwoord, dus je gaat eten en drinken, maar je mag trots op jezelf zijn.”
Zonder weerwoord (en dat is hoogst uniek voor haar!) begon ze te drinken en te eten en zag je gelijk weer wat kleur in haar gezicht komen.
Ze moest die dag ook beginnen met haar proefdagen werken, dus ze had alle energie nodig.

Ik heb de Ramadan vrijdag nog afgemaakt, maar zaterdagochtend hebben we gewoon ontbijt gehad. Dat was sowieso de bedoeling want we gingen naar Pinkpop en daar móest ze drinken en eten van mij (en ik ook).

Maar ik wil Kyra dan ook niet voor de kop stoten om door te gaan met de Ramadan, terwijl zij dat ook heel graag wilt doen maar zij het niet meer mag van mij.
Dus hier houdt onze uitdaging op..
Ik moet zeggen dat het mij absoluut goed heeft gedaan.
Vooral vrijdag merkte ik het goed. Mijn lichaam voelde licht en fijn, ik voelde mij lekker en ervoer het als een verrijking.
Dat doel heb ik dus wel bereikt en ik heb mij voorgenomen wat vaker eens een aantal dagen te vasten. Gewoon om mijn lichaam wat rust te geven, te ontgiften en mij weer zo’n fijn licht gevoel te geven.

We did good !
En zijn weer een ervaring rijker! ❤

XmelX

8 thoughts on “Alweer een ervaring rijker.

  1. Pingback: Week #22 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s