Samen op de fiets!

Samen op de fiets!

Mike is een hele voorzichtige jongen.
Hij houdt niet van snelle dingen, hij houdt niet van hoge dingen, alles wat nieuw is moet hij eerst op zijn gemak bekijken.
Een pretpark doe je hem geen plezier mee, als je hem vraagt of hij in de achtbaan wilt, kijkt hij je aan en zegt hij doodleuk: “Ik sterf nog liever!!”
Een kermis vindt hij totaal niet interessant, op een skateboard krijg je hem met nog geen honderd paarden en zelfs een hoge glijbaan is voor de eerste keer glijden nog een heel ding !!

Absoluut geen dare-devil dus.
Precies het tegenovergestelde van Kyra (en mij), want Kyra is voor niks te stoppen.
Die gaat in elke achtbaan, wilt overal in dat hoog en hard gaat en springt zonder probleem op een skateboard of waveboard.

Kyra kon ook al heel vroeg fietsen.
Ook dat was nog een heel gedoe met Mike.
Hij is gewoon zo enorm voorzichtig, dat ik hem met pijn en moeite op een fiets heb gekregen. Het was ook niet zijn vader die hem heeft leren fietsen, maar een toenmalige goede vriend van mij, die deze taak samen met mij op zich had genomen.
Zo rond zijn 5e, 6e levensjaar kon hij dan eindelijk fietsen.
Niet zoals je van een jongen van 6 verwacht, die sneuren en jumpen met hun fiets alsof het heel normaal is, maar Mike vond een bergje al beangstigend, of van een stoep af rijden. Hij liet de fiets ook liever staan dan dat hij er op uit ging.
Zijn mooie blauwe fiets die ik in 2014 voor hem heb gekocht heeft hij dan ook amper gebruikt.
Dat ligt deels ook aan mij, want als ik meer met hem was gaan fietsen, dan had hij het misschien wel anders opgepakt.

Laatst wilden we dus gaan fietsen, maar toen kwamen we tot de schokkende conclusie dat zijn fiets meer een loopfiets was geworden LoL. Hij had echt een grotere fiets nodig en die heeft hij dus voor zijn verjaardag gekregen.
Afgelopen zondag zijn we er samen op uit gegaan.

Samen op de fiets!

Uiteraard heeft hij nog nooit lange stukken gefietst, maar ik was van plan dit keer toch echt wel een stuk te fietsen.
We zijn van mij uit naar mijn ouders gefietst en dat is ongeveer 5 kilometer.
Fietsen in Heerlen is echt hels, aangezien je altijd bergop en bergaf gaat, maar mijn grote man is in één keer doorgereden! 😀
Toen we op de helft waren, klaagde hij wel over pijn aan zijn billen hahahaha, maar dat krijg je gewoon als je weinig fietst.
“Het is toch wel leuk, zo’n stukje fietsen” ,
zei hij ineens vanuit het niets en toen we bij mijn ouders aankwamen was hij zo trots als een pauw! 🙂
Helemaal bezweet liep hij breed glimlachend bij mijn ouders naar binnen en na een kwartier wilde hij alweer terug.
Dat hebben we uiteraard niet gedaan, maar na een uurtje zijn we weer richting huis vertrokken.
Nadeel van de terugrit: bijna alles gaat bergop!
We hebben op de helft dus een tussenstop gemaakt, even wat drinken en daarna zijn we weer door gereden.
Zonder te stoppen, af en toe op de tanden bijtend om door te kunnen trappen zijn we weer thuis aangekomen.

Voor een ander stelt het niets voor, maar voor deze voorzichtige, nog onzekere, jonge fietser was het een hele stap!
Trots! 😀

XmelX

5 thoughts on “Samen op de fiets!

  1. Pingback: Week #29 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s