Week(end) #28

14.07.2017
Vrijdagochtend heb ik mijn manneke heel lief wakker gemaakt.
Hij lag bij mij in bed en toen hij wakker werd, kreeg hij gelijk zo’n lieve glimlach op zijn snoetje.

9 jaar al.. *zucht*
Over een jaar heb ik alleen nog maar tieners in huis :\ (.. hulp…)
Ik heb voor hem gezongen (heel zacht, want anders is het niet te doen) en toen hij beneden kwam keek hij een beetje beduusd en zei:
“Maar 2 ballonnen ??” 
Ik moest lachen want ik wist gewoon dat hij daar iets over ging zeggen.
“Misschien zijn ze er wel, maar zie je ze gewoon niet.. “ was mijn reactie.
Toen is hij als een gek gaan zoeken en uiteindelijk vond hij ze in het halletje 🙂
Als een blije gup heeft hij de hele ochtend met de ballonnen gespeeld 😛
Nadat ik hem op school had afgezet, ben ik nog snel een boodschapje gaan doen en bij thuiskomst heb ik buiten nog wat versierd.
Mijn vader kwam nog langs, Alique kwam langs en zij hebben beiden nog geholpen.
Om 12:15 uur hebben we de kinderen uit school gehaald (laatste schooldag én een kinderfeestje!! Kan bijna niet beter hè!) en zijn we naar Darteldome gegaan, omdat we daar Mike’s kinderfeestje gingen vieren.20170714_152854.jpg
Het was een gezellige bedoeling en de 3 jongens en 3 meiden hebben zich de hele middag prima vermaakt!


Alique en ik overigens ook 😛

Rond 6 uur kwamen we thuis aan en daar zaten Thomas en Maaike al op Mike te wachten.
Hij gaf ze gelijk een knuffel en keek nonchalant de woonkamer in, liep vervolgens langs zijn nieuwe fiets (die midden in de woonkamer stond, versierd met ballonnen en al! 😮 ) maar hij zei helemaal niks!
Na 5 minuten heb ik hem naar de fiets geleid en heb ik hem nogmaals gefeliciteerd met zijn verjaardag en gezegd dat ik deze fiets voor zijn verjaardag had gekocht.
Hij knuffelde mij stevig en fluisterde:
“Ik wist wel dat je die ging kopen”
😀 Hij kent mij door en door hahahahahaha
Daarna heeft hij de rest van de cadeaus uitgepakt, Donald Duck boekjes, een spinner, Axe deo, fineliners voor Handletteren, een kinder-kookboek en een koptelefoon.
Hij dook gelijk in de Donald Duck strips en wilde later zijn nieuwe koptelefoon gebruiken. We hebben geen kind meer aan hem gehad die avond LoL.20170714_203443.jpg
Gertie kwam later ook nog even langs en ik ben zoals normaal rond elf uur mijn bed in gekropen en aangezien Thomas en Maaike in mijn bed lagen, mocht ik van Mike in zijn bed en lag hij op de grond op een matras 🙂
Wat een Heertje he 🙂

Zaterdag hebben we in de ochtend nog wat voorbereidingen getroffen voor Mike’s kleine feestje later die middag en toen was wel duidelijk dat hij toch wel blij was met zijn fiets.. of in ieder geval met zijn fietshelm 😛20170715_084307

Er kwamen niet zo heel veel mensen naar zijn feestje, maar dat maakte het absoluut niet minder gezellig.


We hebben heerlijk gebak gegeten, gezellig gekletst en later nog de barbecue aangemaakt.

Het volledige idiote heb ik van mijn vader.. duidelijk toch! 😛

Al met al heeft Mike een hele leuke verjaardag gehad 🙂

In de nacht van zaterdag op zondag hoorde ik Kyra ineens in paniek roepen.
Ik vloog van het matras af (dit keer mocht ik niet in Mike’s bed liggen) en liep snel naar het toilet. Daar zat Kyra als een aapje op het toilet, één voet op de bril, zenuwachtig heen en weer wiebelend. Nog voordat ik kon vragen wat er was, zag ik het al aan haar blauwe lippen..
“Ik krijg geen lucht mam!!”
2 grote ogen keken mij beangstigend aan en ze zei nog eens
“Ik krijg geen lucht!!”
Haar gelijk rustig manend vroeg ik haar of ze al haar pufje had gebruikt en ze knikte.
“Dat helpt niet, ik krijg geen lucht!”
Aan haar blauwe lippen kon ik wel zien dat ze inderdaad maar heel weinig lucht binnen kreeg en ik heb haar gezegd dat het in paniek raken de boel alleen maar erger maakt, dat ze dat ook weet en dat ze eerst rustig moet gaan zitten en haar pufje nog eens moet nemen.
Probeer zelf dan maar eens rustig te blijven.. pfffff.
Ze deed wat ik zei en pas na de vierde keer begon ze weer wat meer lucht te krijgen en zag je haar ook een beetje ontspannen.
Na nog een aantal minuten rustig op het toilet te hebben gezeten, zei ze dat het weer ging en is ze naar boven gegaan. Ik ben bij haar gaan liggen en heb haar gevraagd of ik bij haar moest blijven vannacht.
Eigenlijk wilde ze dat niet omdat ik dan geen oog dicht doe, maar ik vond het belangrijker dat zij zich veilig voelde en ik ben dus bij haar blijven liggen.
Ze heeft in de nacht nog 3 keer moeten puffen en om 7 uur ben ik weer op Mike’s kamer gaan liggen omdat ze toen echt diep sliep en ik ook nog even wilde slapen.
Als je naast je kind ligt die piept bij elke ademhaling, dan slaap je echt niet.. geen minuut!
Dus ik ben weer bij Mike op de kamer gaan liggen in de hoop nog even te kunnen slapen … en om 8 uur maakte deze meneer mij wakker om te vragen of hij naar beneden mocht!
Really!?!?!
Dat vraagt hij nooit whahahahaha..
Helaas heb ik daarna ook niet meer kunnen slapen en ben ik maar opgestaan om ontbijt te maken voor hem.

Rond half 11 ben ik naar Kyra’s kamer gegaan en langzaam ontwaakte zij uit haar slaap, gelukkig had ze nog een paar uurtjes zonder problemen kunnen slapen. Ik vroeg haar hoe ze zich voelde en wat er nou precies vannacht gebeurde.
Ze werd ineens wakker en kreeg amper lucht, ze voelde haar benen niet meer en is gaan rondlopen om weer gevoel te krijgen. Haar lucht bleef weg ondanks de pufjes en zo raakte ze langzaam in paniek. Hoe ze op het toilet was beland wist ze niet meer.
Ik heb direct het noodnummer van de kinderarts gebeld en hij heeft mij vervolgens aangemeld bij de eerste hulp waar we meteen naar toe moesten gaan.
Eenmaal in het ziekenhuis werden we vrijwel direct naar een kamer gebracht waar Kyra op bed moest gaan liggen.

20170716_120231

No picture please.. 

Twee verpleegkundigen kwamen bij ons en haar bloeddruk en zuurstofgehalte werd gemeten, daarna moest ze hun vertellen wat er precies gebeurd was en werden er nog meer vragen gesteld. De kinderarts werd erbij geroepen, dus daar moesten we nog op wachten.
Tussendoor kwam er nog een assistente langs die nogmaals het verhaal wilde horen en ook nog wat vragen stelde en wederom was het wachten op de kinderarts.

20170716_135409.jpg

hongerig en ongeduldig.. 😛

Na 2 uur kwam hij eindelijk en het was wel echt een enorme lieve arts. Hij nam zich de tijd om Kyra aan te horen, vroeg op zijn eigen manier naar dingen en zei ineens:
“We gaan je niet opnemen, want ik denk niet dat je nog in de problemen komt..”
Opnemen ???
Was er sprake van een opname ??
Daar schrok ik een beetje van eigenlijk..
Blijkbaar worden astma aanvallen niet licht genomen in het ziekenhuis.
Het probleem bij Kyra was de al lang aanhoudende verkoudheid (allergie) in combinatie met haar (lichte) astma, die had voor deze astma aanval gezorgd.
Haar neus zit al tijden dicht, ze heeft niesbuien, dan niest ze wel een keer of 10 achter elkaar en elke keer als dat gebeurt dan blijft haar lucht weg.
Ook heeft ze vaker hoestbuien en dan is het al helemaal erg met haar lucht.
Aangezien dit al een hele tijd zo gaat, heeft haar lichaam even een seintje afgegeven dat er iets moet gebeuren.
Ze heeft een speciale neusspray gekregen in combinatie met een hooikoortstabletje want de arts dacht dat ze hier ook wel last van zou hebben. Daarnaast heeft ze een nieuwe puf gekregen en hij wil ook dat we haar weer onder controle gaan houden dus krijgt ze binnenkort een oproep voor een nieuwe longfunctie en ook een nieuwe allergietest want hij wil de bron van het probleem gaan aanpakken.
Nadat we alle medicatie bij de apotheek hadden opgehaald, waren we rond 3 uur weer thuis en hebben we snel gegeten want we hadden enorm veel honger!
Kyra voelde zich na het eten gelukkig weer een stuk beter, ze had weer voldoende lucht en ondanks dat ze moe was, wilde ze wel gaan werken
(Die Hard!! Just like her mother 😛 ). 
Nadat Thomas en Maaike zijn vertrokken heb ik Kyra naar haar werk gebracht en ben ik nog snel wat gaan ophalen bij mijn ouders. Toen ik thuiskwam werd Mike ook thuisgebracht (hij was op een kinderfeestje) en nadat ik Kyra om half 10 had opgehaald van haar werk, ben ik naar bed gegaan en had ik even een heel moeilijk moment.

Vermoeidheid.. emoties kwamen los en ik wilde het liefst heel diep onder de deken wegduiken.
Ik heb wel behoefte aan een beetje rust geloof ik :/.

XmelX

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s