Het houdt niet op..

Ik probeer mij te bedenken hoe ik was toen ik een tiener was.

Ik weet in ieder geval zeker dat ik vaker thuis wilde blijven, omdat ik niet wilde dat mijn moeder altijd alleen zat en mijn broer was altijd de klote op (blowen en zuipen met zijn vrienden.. je kent het wel).
Heel eerlijk: ik ben niet goed in mijn herinneringen van die tijd, ik heb echt heel veel gaten, periodes die ik mij gewoon totaal niet meer voor de geest kan halen (moeilijke tijd, alcohol verzachtte de boel.. ik was echt één grote ramp!). 

Maar ik weet wel dat ik zelden zulke discussies had met mijn moeder, als ik nu heb met mijn dochter.
Het grote verschil is dat ik niet wil dat zij zo van haar pad af raakt als ik in die tijd.
Ik wil haar hulp geven als ze die nodig heeft en haar handvaten geven voor de toekomst.
Toen ik haar leeftijd had, kreeg ik die niet.
Ik was een verloren ziel in een roerige tijd, in de war door alles wat er gebeurd was en waar ik nooit hulp voor heb gekregen, zoekende in een wereld die vreemd voor mij leek te zijn en nergens vond ik ook maar enige aansluiting.
Dat wil ik niet voor mijn dochter.
Maar dat leidt natuurlijk wel tot discussies.
Ik wil niet zeggen dat ik er bovenop zit, maar ik zit er wel bovenop! 😛
Na 3 vreselijke jaren op het Middelbaar, moet ze de komende 2 jaar toch echt wel knallen, want 4 en 5 Havo zijn examenklassen.

Maar hoe krijg je iemand daarvoor gemotiveerd die dagelijks met vreselijke tegenzin naar school gaat?
Die op school met oordoppen inloopt omdat ze met niemand wilt praten?
Die geen echte ‘vrienden’ heeft op school, waar ze zich op haar gemak bij voelt?
Dus ook zij loopt ‘verloren’ op school rond 😦
Thuis is ze elke dag moe.. negatief, klaagt veel, zit veel op haar kamer en heeft het nú al zwaar terwijl het jaar net pas begonnen is.
Dus ik maak mij zorgen.

En telkens als ik met haar praat over dingen, hoe ze iets anders kan doen om het voor haar zelf makkelijker te maken, dan komt elke keer de welbekende:
“Ja maar… “ of
“Nee dat is niet zo, want..”

Elke keer een weerwoord!
Ik word er raad gek van!
Achteraf blijk ik wel telkens gelijk te hebben, maar ik heb geen zin in “I told you so”, ik wil gewoon dat ze luistert, dingen van mij aanneemt en haar de prikkels geven dat het ook écht anders kan en ze dit op een goede manier kan afsluiten.

Zo was ik dus niet… ik ging nooit zo tegen mijn moeder in.
Maar ja.. ik had dan nooit echt gesprekken met haar over hoe het voor mij beter zou kunnen gaan als ik dingen anders ging aanpakken.
Mij werd gewoon een mening opgedwongen en daar moest ik het mee doen.
Dat werkt niet, daar zijn mijn tienerjaren wel het voorbeeld van en dat is nu net wat ik wil vermijden voor mijn eigen dochter.

Needless to say: I worry 😦
I worry a lot …

XmelX

8 thoughts on “Het houdt niet op..

  1. Soms wil je als moeder je kind geven wat jij als kind niet hebt gehad. Maar daarmee druk je misschien ongewild op ‘verkeerde’ knoppen. Jij kent jouw lieverd het beste en ik weet dat je alles, maar dan ook alles over hebt voor je lieve koters. En ik weet van haar moeilijkheden. Maar….als ze nu niet knalt? Verknalt ze dan haar leven? Wat heeft ze nodig?
    Ik ken een voorbeeld van iemand (heel nabij) die het ook leek te verknallen. Spijbelen, stoned in de klas, wietlucht op de kamer… Het tegendeel werd later waar. Diegene heeft nu veel succes met wat ie doet en zit goed in zijn vel. Hoe meer druk er op de ketel werd gezet, hoe meer diegene zich terugtrok.
    Ik weet niet wat je oplossing is. Ik hoop wel heel erg dat je tot je dochter doordringt. Ze mag blij zijn met jou als moeder. En dat weet ik wel zeker! Liefs, sterkte en een dikke kus xxxx

    Liked by 1 persoon

    • Ze weet zelf heel goed dat dit belangrijke jaren zijn en ze wil zichzelf heel graag bewijzen, maar als ze het niet haalt, dan haalt ze het niet. Dan moet ze een jaar doubleren, dat is dan maar zo. Díe druk krijgt ze niet van mij.. maar ze weet zelf ook heel goed dat ze al is afgezakt van Atheneum naar Havo en niet omdat ze het niet kan, maar omdat het op dit moment voor haar gewoon niet te doen is. Als ze straks nog verder gaat terugvallen, dan komt haar vervolgopleiding wel wat verder weg te staan en dat wil ze zelf niet..
      Ik probeer haar net te helpen met het allemaal wat makkelijker te maken voor ‘r, ervoor te zorgen dat ze het niet alleen hoeft te doen, maar de meeste hulp stoot ze af en dat is typisch haar!! Aangeven dat ze het allemaal wel kan en dan als het te laat is, zeggen dat ze toch hulp had moeten aanpakken.
      Het is zo vreselijk frustrerend allemaal 😦

      Like

  2. Mijn zoon kreeg ook Havo advies. Het bleek veel te hoog gegrepen voor hem. Nu heeft hij een pizzatent, die met hard werken, heel goed draait.

    Misschien wordt jouw Kira wel een fantastische huismoeder met 8 kinderen?

    Don’t worry
    Be happy

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s