December blues

December staat weer voor de deur.
Joepie.
Dan begint mijn maag weer in een knoop te kruipen en mijn hoofd maakt nog meer overuren dan normaal.

Dat was ooit eens anders.
Ik weet dat ik december altijd een heerlijke maand vond en enorm uitkeek naar Kerstmis.
Met de familie bij elkaar, cadeautjes onder de kerstboom, gezellig samen eten, spelletjes doen, een lekker wijntje drinken en alleen maar gezelligheid.

Maar nu is dat wel even anders.
Nu krimp ik al bij elkaar als ik “de familie bij elkaar” hoor :/

Kerstavond zitten we met de familie bij elkaar *krimp* en vieren we kerst bij mijn ouders
(met familie bedoel ik: mijn ouders, mijn broer en aanhang en ik met de kinderen).
Het contact met mijn ouders is er gelukkig weer, maar het loopt nog niet bepaald vlekkeloos. Als het nergens over gaat dan is het prima, maar als er gesprekken zijn die met de laatste 5 jaar te maken hebben, dan breekt altijd een kleine hel los.
Dus ik ga die gesprekken gewoon uit de weg, ik ben er al achter dat het volledig zinloos is en hou het allemaal heel oppervlakkig. Dat werkt echt het beste en op die manier is het ook wel vol te houden.
Het contact met mijn broer is er niet.
Daar heb ik gewoon totaal geen contact meer mee.
Ik zie hem één keer per jaar en dat is op Kerstavond.
Verjaardagen worden overgeslagen (ik word niet uitgenodigd en nodig hun ook niet uit, maar stuur mijn neefjes en nichtje wel altijd een berichtje op hun verjaardag) en bij mijn ouders zie ik ze ook nooit.

Vorig jaar heb ik gezworen dat ik het niet meer ging doen.
Dat ik geen kerstavond meer met hun ging vieren, omdat ik niet tegen dat achterbakse gedoe kan.
Het interesseert je niet hoe het met mij gaat, dan moet je ook niet binnen komen en heel spontaan vragen:
“Hoiii!! En hoe is het ??”
want het boeit je toch niet.
Ik antwoord daar ook niet op, want ik kan op zo’n momenten beter mijn muil houden dan echt zeggen wat ik denk.
De grootst mogelijke moeite heb ik daarmee, small talk, praten over lala terwijl je helemaal niet in één ruimte bij elkaar wil zitten.

..en toch ga ik dit jaar weer!
Waarom?
Omdat mij kinderen het enorm leuk vinden een avond door te brengen met hun neefjes en nichtje en gezellig bij elkaar te zitten.
Dat is de enige reden.
Voor hun doe ik alles en daarvoor zet ik ook mijn eigen ego aan de kant en trek ik mij wel door die avond heen.

Maar de slapeloze nachten zijn alweer begonnen 😦

XmelX

33 thoughts on “December blues

  1. Ja, vervelend hè, die verplichtingen? Ik ga dan wel goed om met mijn familie, die maar heel klein is (mijn moeder, mijn broer en diens vrouw en twee (grote) kinderen), maar het is niet zo dat ik er enorm naar uit kijk.
    Wel knap van je dat je dat over hebt voor je kinderen. Denk ook dat dat belangrijk is. Ze kunnen later altijd nog hun conclusies trekken. Even doorbijten en denken: over een maand is het weer voorbij.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een herkenning!

    Door mijn scheiding drie jaar geleden, die ik niet wilde, ligt mijn gezinsleven uit elkaar.
    De verjaardagen vier ik wel, voor mijn kinderen.
    En eerlijk, ik geniet er totaal niet van.
    Want zij zit er ook, die mij bedrogen, belogen en bestolen heeft.
    En dan wil ze nog praten over koetjes en kalfjes. Pffff.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik herken het zo, had er ook mooi genoeg van. Ben daarom een paar jaar niet meer bij mijn vader en stiefmoeder geweest met Kerst. Ben wel blij dat we hem vorig jaar geconfronteerd hebben, het had verkeerd kunnen uitdraaien, maar ik heb nu mijn vader terug en onze kids hun opa.
    Ik volg je helemaal als je zegt dat je de oppervlakkigheid niet kan hebben. Jij bent zo helemaal niet, dat heb ik zelf mogen ervaren. Je hebt interesse in mensen… dat siert je!
    En wat je doet voor je kinderen…respect meid, echt!!!

    liefs xxx

    Like

    • Poe, dat is een lang verhaal. Heel kort, ik ben gescheiden en stuitte daardoor op heel veel weerstand van mijn ouders. Door een nieuwe relatie (die mijn ouders ekelde) is het helemaal mis gegaan en mijn ex man maakte daar vrolijk gebruik van en is nu mijn plaatsvervanger in mijn familie. Hij wordt op elk feestje en verjaardag uitgenodigd terwijl ik het zwarte schaap ben.

      Liked by 1 persoon

  4. Kun je met de kerstdagen niet iets leuks gaan doen met de neven en nichtjes? Dan hoef je ook hun ouders niet te zien. Het siert je dat je jezelf opzij zet voor je kinderen maar het is niet de bedoeling dat je daar nu al slapeloze nachten van hebt.
    Persoonlijk kan het mij niet snel genoeg 1 januari zijn…
    Sterkte!

    Liked by 1 persoon

    • Mja.. tegenwoordig is men te druk met zichzelf en andere dingen en worden de echte belangrijke zaken wel vergeten.. dat is inderdaad waar.
      Ik zal mij nooit tot dat niveau verlagen. Uiteraard ben ik mij bewust dat ikzelf de belangrijkste persoon in mijn leven ben maar zonder mijn kinderen, hun welzijn en geluk, zou ik zelf niet eens zo ruim kunnen denken.
      Zal nooit spijt hebben van iets wat ik voor hun doe of gedaan heb, ook al zuigt het alle energie uit mij

      Liked by 1 persoon

      • Nee, precies. Zo is t ook. Mijn kinderen zijn alledrie, of bijna alledrie, volwassen en volgens mij hebben zij hun weg goed gevonden. De twee meiden en ik halen vaak herinneringen op aan toen ze nog klein waren en hoe gek we met elkaar deden. Dat is voor mij toch een teken dat ik het goed heb gedaan.

        Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s