Week #6 – 2018

Maandag 5 februari
Half 5 in bed.. en half 9 weer wakker :/
Great! Uiteraard had ik vrij vandaag en ik had wel gehoopt iets langer te kunnen slapen.
Helaas. Ik heb nog maar een uurtje gelezen en ben toen opgestaan en heb in alle stilte beneden gezeten. Thomas en Maaike kwamen even voor 12 uur naar beneden en zijn direct naar huis gereden en om 2 uur hebben we (=Semm en ik) Kyra van school gehaald en zijn we naar het ziekenhuis gegaan voor een controle voor Kyra’s longen.
Het klinkt allemaal goed, ze moet haar medicijnen goed blijven gebruiken en het was verstandig als ze wat aan sport ging doen. Dat zeg ik al een tijdje, eens kijken of het meer indruk maakt als haar kinderarts dat tegen haar zegt 😉
Om vier uur hebben we Semm naar het werk gebracht en zijn we Mike van de BSO gaan halen. Thuis heb ik wat gekookt voor de kids (ik kreeg geen hap door mijn keel en had voldoende aan een beschuitje) en aangezien we allemaal kapot moe waren, zijn we vroeg het bed in gedoken.

Dinsdag 6 februari
Weer gaan werken vandaag en ik verheugde mij op het avondeten: rauwe andijviestamppot met spekjes! Vol goede moed ben ik begonnen, maar toen het op mijn bord lag, kreeg ik wederom amper een hap door mijn keel. Ik heb dus maar genoegen genomen met een hapje of 5 en heb de rest aan de kinderen over gelaten. Na het eten hebben we nog een spelletje gedaan en ’s avonds met Gertie een film gekeken.

Woensdag 7 februari
Mike had vandaag vrij en Kyra had maar twee uur les. Lekker hoor! Ik moest in de ochtend werken en ben daarna gaan sporten. Na het sporten merkte ik dat mijn neus dicht ging zitten en ik voelde een vervelend gevoel in mijn hoofd. Ik heb Kyra naar het werk gebracht, Semm thuis afgezet en thuis weer gekookt voor Mike en mij. Samen hebben we nog een spelletje op de playstation gedaan (ik ben echt slecht!) en ik heb wat aan mijn blog gewerkt. Mijn hoofd ging steeds dichter zitten en toen ik Mike eenmaal in bed had liggen, heb ik thee gemaakt met verse gember en citroen. Ik wil níet ziek worden! Verkouden word ik ook heel zelden, maar ik ben bang dat ik er nu niet aan ontkom.

Donderdag 8 februari
Ik stond op met nog altijd een hoofd vol snot! Verdorie.. naarmate de dag vorderde begon ik mij ook echt steeds slechter te voelen en ’s avonds aan tafel keek Kyra mij aan en zei:
“Mam, jij bent ziek aan het worden”
“Nee hoor, komt wel goed! Je kent mij toch!?”
Ik geef niet toe aan dat gevoel van ziek worden.. want ik word niet ziek! (power of the mind). Ik ben ook gewoon naar de yoga gegaan en eenmaal thuis heb ik weer een thee met veel verse gember en citroen gemaakt en lekker vroeg onder de wol gekropen.

Vrijdag 9 februari
Omdat Mike een optocht met zijn school ging lopen, heb ik het sporten overgeslagen en ook mijn vader stond naast mij in de vreselijke kou naar een groep hele blije kinderen te kijken die zich enorm amuseerden terwijl ze de optocht liepen!

Wat is dat toch heerlijk om te zien! Daarna nog wat boodschappen gedaan en en om half elf moest ik bij de fysio zijn. Dit keer heeft ze dry needling gedaan in mijn schouder en bovenarm. Heel apart gevoel is dat. De naald voel je amper in je huid gaan en het prikken is ook totaal niet pijnlijk of gevoelig, maar als ze zo’n “knoop” raakt voelt het alsof je een kramp krijgt en daarna wordt het een heel irritant gevoel in de arm.

Ze heeft dit ook in mijn triceps gedaan waar ook de nodige knopen zaten en mijn biceps was toch wel het meest vervelende. Daar zat echt een dikke knoop en dat was toch wel even op de tanden bijten. Ik heb het uur erna constant het gevoel gehad alsof ik een kramp in mijn arm kreeg, maar dat had ze al voorspeld dus dat was heel normaal. Zolang het maar gaat helpen!
Nadat we Kyra hadden opgehaald van school en alle spullen in de auto gepropt waren, zijn we richting Purmerend gereden. We vertrokken om 3 uur dus ik ging er wel van uit dat we de nodige files tegen zouden gaan komen, maar niets was minder waar. Om 6 uur waren we er gewoon al. Nadat de auto was uitgeladen, zijn we samen gaan eten en hebben we nog een rondje in de stad gelopen.

Volledig normaal.. helemaal niks raars aan ons 😛
Verder weinig meer gedaan, rond 11 uur lagen we allemaal in bed.

Zaterdag 10 februari
Na een brakke nacht met heel weinig slaap, zijn we na het ontbijt naar Jumping Skills in Purmerend gegaan zodat de kids (en Thomas) wat energie kwijt konden op de trampolines. Hier waren we de vorige keer ook al en het is echt een heel leuk indoor “park”.

Daarna zijn we naar huis gegaan en is Maaike allerlei eten gaan klaarmaken voor het feest ’s avonds en ik ben de Olympische Spelen gaan kijken. Kyra en Semm zijn de stad in gegaan en Mike zat naast mij op zijn iPad (die ik overigens wel nog even moest stelen, want we wilden niet kiezen welke wedstrijd we moesten kijken 😀 ).

20180210_132842 (Small)

Sja, Olympische spelen hè 😛

Toen al het sport afgelopen was, ben ik in slaap gevallen op de bank. Ik was nog altijd niet lekker en na die slechte nacht, was ik echt kapot moe!
Even voor zeven uur waren we allemaal klaar om naar de feestzaal te gaan en daar hebben we de boel nog versierd.

De gasten begonnen vanaf half 8 binnen te druppelen en hoe drukker het werd, hoe ongemakkelijker Mike werd. Hij kan echt niet tegen heel veel mensen in een ruimte en ik zag hem wat wit wegtrekken, dus heb ik mij de hele tijd met hem bezig gehouden. IMG-20180212-WA0001 (Small)Die afleiding heeft geholpen, want toen het na half 10 wat rustiger begon te worden, begon hij meer op te leven. Hij wilde ook niet meer naar huis, dus zijn we tot het einde gebleven en wat hebben we een lol gehad! Zeker de laatste twee uur van het feest waren geweldig!!

Karaoke, onbezonnen plezier en alleen maar lachende mensen 😀
Om één uur waren we thuis en hebben we nog even na gepraat over deze geweldige avond.

Zondag 11 februari
Alweer zo’n kut nacht! Jemig.. op kwart voor negen heb ik mij naar de bank gesleept en ben ik maar naar de Olympische spelen gaan kijken. Een uurtje later kwam mijn manneke naast mij zitten en niet veel later rolden Thomas en Maaike ook uit hun bed.
We zijn rond de middag weer naar huis vertrokken, want Kyra en Semm moesten werken om vier uur. Eenmaal thuis hebben we gezamenlijk de boel opgeruimd en ben ik als een blok op de bank in slaap gevallen. Helaas maar 3 kwartier want toen moest ik die twee weg brengen. Ietwat gebroken en vermoeid kwam ik weer thuis en heb ik met Mike nog een spelletje op de Playstation gedaan (ik word iets beter!) en nadat we gegeten hadden, hebben we nog wat tv gekeken. Toen Mike in bed lag, ben ik alweer op de bank in slaap gevallen en werd ik wakker gemaakt toen Kyra en Semm thuis kwamen. Alsof het niet erger kon, was Semm’s moeder er ook bij en ik zag er werkelijk niet uit! Haar rechtop mijn hoofd, wallen tot op mijn kin en ik was compleet wazig omdat ik net wakker was. Leuke eerste ontmoeting, echt!
Ze gaf aan dat zij de kids naar de stad wilde brengen en ook weer kon ophalen, omdat ze haar dochter ook moest halen. Ik vond alles prima en was blij dat ik de deur niet meer uit hoefde. Helaas heb je altijd het probleem dat als anderen je kind gaan ophalen, het altijd later wordt dan afgesproken :/
Ik snap dat niet.. dus morgen breng en haal ik de kids wel zelf als ze carnaval gaan vieren!

XmelX

10 thoughts on “Week #6 – 2018

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s