Ja ik ben vrijgezel.. of toch niet?

Ik ben op zich wel iemand die erg op zichzelf is. Ik hou niet zo van feestjes waar veel mensen zijn die ik niet ken, zelfs feestjes waar ik wél veel mensen ken probeer ik te vermijden.
Maar als ik op een festival ben, dan praat ik echt met iedereen! Daar is de sfeer zo chill en relaxed en voel ik mij zelf dan ook een ander mens, waardoor ik veel meer open ben dan normaal en echt als een blije gup rond huppel.

Zo was het dus ook op ParkCity Live. Ondanks dat het in Heerlen is, kom ik niet eens zo veel mensen tegen die ik ken. Het zijn ook wel 35.000 mensen en zoveel mensen ken ik echt niet, maar het valt relatief gezien eigenlijk best tegen. Dat is ook prima, want ik praat dan toch met iedereen die mij aardig lijkt 😛
We leggen altijd een deken op het gras en dat is dan onze “spot” voor het weekend. Om ons heen liggen uiteraard allemaal andere dekens van andere mensen en zo maak je nog wel eens een praatje met degene die naast je zit.
Aangezien ik soms als een skippy bal liep te stuiteren, waren er om ons heen nogal wat lui die daar lol in hadden en soms ook gewoon mee deden. Zelfs een lief vrouwtje die mij wakker maakte omdat ik in de zon sliep en ze niet wilde dat ik zou verbranden.

Maar er was dus ook een kerel die naast ons zat en die steeds vaker een “praatje” met mij kwam maken. En echt: ik vind het heel leuk op een festival, gewoon stom lullen met iemand die je niet kent, maar ik heb grenzen! Je moet namelijk niet aan de gang blijven.
Opeens vroeg hij of ik hier was met mijn man (het was dag twee en ik was echt alleen met mijn vriendinnen daar, dat had hij zelf ook wel geschoten.. really!) en dus zei ik (domkop) dat ik alleen was. Hij begon te vertellen dat hij ook al 8 jaar vrijgezel was en ik zei dat ik pas 3 jaar alleen was, maar dat ik ook zeker die 8 jaar ga halen!
(als dat nog niet duidelijk is, weet ik het ook niet meer)
Hij bleef maar doorpraten, over zijn kinderen die nu allemaal uit huis zijn, zelfs de hond was mee en hij was nu dus helemaal alleen… *boring*
Na een paar zinnen was ik er wel klaar mee en ben ik een rondje gaan lopen met de meiden. Sommige mensen snappen het niet helemaal..

Na een optreden van La Pegatina had ik zoveel gesprongen en gedanst dat ik krampen in mijn kuiten kreeg, dus ben ik op de deken gaan zitten om mijn benen rust te geven. Het laatste optreden was van Guus Meeuwis en ik had echt de kracht niet meer om te staan en mee te dansen, maar toen kwam meneer ik-ben-al-8-jaar-vrijgezel-en-ik-vind-jou-eigenlijk-wel-leuk. Hij begon weer tegen mij te praten, wilde duidelijk meer weten over mij en ik gaf elke keer korte antwoorden terug. Ik had hier zó geen zin in!
Om te vermijden dat het nog ongemakkelijker werd, ben ik maar opgekrabbeld en bij Gertie gaan staan. Ik heb geprobeerd mee te swingen, dansen en zingen, maar het ging toch echt niet dus na een minuut of 10 zakte ik weer door mijn hoeven om weer op de deken te eindigen.
En ja hoor.. daar kwam hij weer!
Lieve hemel! Ik kon echt zeggen wat ik wilde, maar hij snapte niet dat ik geen interesse had. En hoe direct ik soms ook kan zijn, simpelweg zeggen dat hij mij met rust moet laten is voor mij op zo’n festival toch not done.
Elke keer krabbelde ik weer overeind om naast Gertie weer te proberen de tijd vol te krijgen en inmiddels kreeg zij er de slappe lach van.

Ineens tikte hij mij aan en zei dat hij naar huis ging. Hij kwam ineens iets té dichtbij dus ik deed een stap achteruit, zei doei en draaide mij weer om.
“Misschien zie ik je nog wel!”
“Ja volgend jaar misschien weer, doei.”
“Je hebt toch facebook hè?”
kut..
“sja, wie heeft dat niet”
“Dan vind ik je daar wel”
“Joe!”

Serieus mensen, nog voordat ik het terrein af liep had ik al een vriendschapsverzoek en een berichtje of ik goed thuis was gekomen 😐
Zo snel vind ik nooit mensen op facebook! No shit!
Hij had duidelijk al naar informatie gezocht, dat kan niet anders.. what the hell..

Ik mag dan een stuiterbal zijn op een festival en met iedereen een praatje maken, maar daar zit bij mij niet veel meer achter dan gezelligheid (mits ik om je telefoonnummer vraag, maar die kans is vrij klein 😛 ).
De volgende keer zeg ik dat mijn man is uitgezonden naar Syrië, misschien haken ze dan wel af!
Ik wil gewoon niet de botte kut zijn op een festival; ik wil simpelweg met iedereen blijven praten als ik daar zin in heb, zonder dat er iets achter gezocht wordt.
Dat wil ik niet laten verpesten door gasten die niet snappen als je zegt dat je de komende 5 jaar vrijgezel wilt blijven.
Punt.

XmelX

10 thoughts on “Ja ik ben vrijgezel.. of toch niet?

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s