de maand September

Meer en meer begon ik te merken dat de dingen bijna vanzelfsprekend werden. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn kinderen.
Een hapje eten daar, een kopje koffie hier, nieuwe dit, nieuwe dat. Het kon en ging allemaal, zonder blikken of blozen.
We baadden ons steeds meer in een luxe die we totaal niet nodig hadden en op het moment dat je zoiets vanzelfsprekend gaat vinden, dan moet je even pas op de plaats nemen (vind ik).

Dus ik ben met mijn kinderen aan tafel gaan zitten en heb een gesprek met ze gehad. We hebben gepraat over hoe goed we het hebben, dat we elke dag eten en drinken hebben, dat we ons elke dag warm kunnen douchen, dat we de mogelijkheid hebben om naar school te gaan, om te werken en er goed betaald voor krijgen, dat we ons kleding kunnen veroorloven en zoveel meer.
Maar dat “zoveel meer”.. is dat allemaal wel nodig?
Als we eens zin hebben in een lekker kop koffie, waarom kunnen we die niet gewoon thuis drinken? Waarom moeten we dan perse naar een stad toe, op een terras gaan zitten en een dikke € 3,50 neerleggen voor een lekker bak koffie, terwijl ik hem thuis net zo lekker kan maken?
Het zijn die kleine dingen waar ik ze even over na wilde laten denken.
“Ik geef inderdaad wel veel uit aan overbodige dingen als ik in de stad ben” zei Kyra.
“Ik geef eigenlijk niks uit, dat doe jij allemaal mamma, maar ik krijg wel alles….” zei Mike.
“Ik geef belachelijk veel geld uit aan eten buiten de deur, van die kleine hapjes allemaal” zei Semm.

Laten we eens een maand normaal doen. Laten we die dingen allemaal thuis eten en drinken. Laten we eens een maand geen dingen kopen die overbodig zijn of waar we al 10 van hebben liggen.  Laten we eens een maand geen kleding kopen, want onze kasten liggen er vol van dus we hebben in principe ook niks nodig. We kopen het, omdat we het mooi vinden, niet omdat het nodig is.
Laten we gewoon eens een maand normaal doen.

Ze vonden het alle drie een heel goed idee en namen zich voor op te letten en niks uit te geven wat niet nodig was.

Daarnaast vond ik het een mooie gedachte om dan ook maar eens elke dag iets op te schrijven waar je dankbaar voor bent.
Gewoon één ding.. elke dag.
Ook dat vonden ze alle drie een heel mooi idee.

En zo is deze maand al heel anders dan de andere maanden. We gaan de stad niet meer in voor een kopje koffie, maar drinken die gezellig thuis tijdens een leuk gesprek.
Er wordt geen eten meer besteld, maar we koken elke dag zelf alles. De kast en ijskast ligt tenslotte vol met eten. Kleding en alle andere dingen die we niet nodig hebben, worden ook niet gekocht.
Het is soms moeilijk geweest, niet alleen voor de kinderen maar ook voor mij! Aangezien ik niet graag kook heb ik soms wel de neiging om voor de kinderen iets te bestellen waar ze zin in hebben, maar dat heb ik deze maand niet gedaan.
Kyra heeft weer leuke kleding gezien en het was niet makkelijk voor haar, maar ze heeft niks gekocht. Semm heeft nog geen euro uitgegeven aan overbodige hapjes tussendoor en Mike, sja.. zoals hij al zei geeft hij nooit geld uit en hij merkt er niet veel van dat we het deze maand eens even anders doen.

Wat hij wel merkt is dat het niet altijd even makkelijk is, om iets op te schrijven waar hij dankbaar voor is.
Gek toch, want je hoeft elke dag maar één ding te bedenken.
En dat geeft toch wel aan dat het allemaal maar vanzelfsprekend is, dus ook voor hem is het wel een aparte maand.
Gelukkig staan er niet alleen maar materialistische dingen op papier.
Bijvoorbeeld: dankbaar voor het eten dat we krijgen, dankbaar voor de liefde die we hebben, dankbaar voor de gesprekken die we kunnen voeren, dankbaar voor mijn opa en oma die nog in leven zijn… allemaal dingen die de kinderen hebben opgeschreven waar ze dankbaar voor zijn en wat niks met materialisme te maken heeft.

De maand September.. een maand van bezinning.
En ik weet niet nu al, dat ik echt eens ga ophouden met onzinnige uitgaves.
Zeker geniet ik van het leven en trakteer ik mijzelf wel eens op een bioscoopje, maar wat materialistische dingen betreft, daar ga ik echt grenzen in trekken.
We zijn een verwend volk, het moet altijd groter, mooier en fraaier. Komt er een nieuwe telefoon uit, dan staan we vooraan. Iedereen heeft een gsm, een laptop, een computer, een tablet, noem maar op. Maar weinigen realiseren zich hoeveel luxe we eigenlijk hebben.

Ik ben mij er wel van bewust en dat geef ik graag door aan mijn kinderen. Die mogen zich ook wel beseffen dat we zeer gelukkig mogen zijn met alles wat we hebben en dat niks zomaar vanzelf komt aanwaaien. Een boodschap die we allemaal aan onze kinderen mogen doorgeven lijkt mij.

Sta jij hier wel eens bij stil ?

XmelX

7 thoughts on “de maand September

  1. Een heel mooie boodschap vind ik. Al merk ik dat ik minder voeling heb met overbodige uitgaven. Ik heb het gevoel dat ik altijd elke euro eerst omdraai voor ik die uitgeef. 😊 Maar dat is ook vanuit noodzaak wellicht.
    Ik vind het knap dat je met de kinderen gaat samenzitten om hierbij stil te staan. Een tip die ik misschien ook eens ga toepassen (op niveau van mijn kleinere kinderen dan 😉). Xxx

    Like

  2. Nu wel. 😜

    Ja, sinds mijn genezing ben ik ontzettend dankbaar geworden en daardoor een veel blijer mens..

    Ik ga ook niet iedere week meer naar Yab Yum mmmmmm!
    Die is trouwens gesloten. 😉

    Wat verschrikkeloos goed van je, om zo je kinderen die opvoeding te geven.
    Wat verschrikkeloos goed van je om ons die opvoeding te geven..
    Want alles wat je voedt, groeit!

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s