Week #36

Maandag 3 september
Vandaag kwam het trieste nieuws dat de vader van mijn baas is overleden. Hij was al een aantal maanden ziek, maar na afgelopen weekend ging het ineens heel snel. Ik heb vaker met hem mogen werken, het was een hele lieve man. Iemand van de oude stempel, iemand die keihard gewerkt heeft zijn hele leven en een zeer gelovig persoon ook. Toen ik het hoorde moest ik even slikken, ik werd gelijk emotioneel en mijn lieve collega pikte dat gelijk op en gaf mij even de tijd. De rest van de dag heb ik een dikke krop in mijn keel gehad en ging mijn gedachte ook uit naar mijn baas en zijn familie. Omdat de hockey training van Mike niet doorging, kon ik na mijn werk even gaan rennen. Ik moest echt even naar buiten, dus dat deed mij goed. Ik heb daarna ook even met de kinderen aan tafel gezeten en gepraat over mijn dag. Het voelt fijn dat we elkaar met woorden zo goed kunnen helpen

Dinsdag 4 september
Op het werk heerste nog altijd wel een bedrukte stemming, maar mijn collega en ik hebben alles onder controle dus mijn baas hoeft echt niet op kantoor te komen. Dat deed hij vandaag ook niet en ik hoop hem eigenlijk ook de hele week niet te zien. Hij heeft nu wel even andere prioriteiten. Ik ben na het werk weer even gaan rennen, maar ik leek wel lood in mijn benen te hebben. Dat loopt echt niet lekker. Voor de rest hebben we een rustige avond gehad, mijn lieve buurvrouw is wel nog langs gekomen.

Woensdag 5 september
We kregen vandaag te horen dat de begrafenis aanstaande zaterdag is. Uiteraard moet ik daar gewoon naar toe gaan, maar ik ga normaal gesproken liever niet naar een begrafenis. De emotie die je voelt in zo’n kerk of crematorium is zo overweldigend, dat grijpt mij altijd naar mijn keel en daar heb ik echt heel veel moeite mee. Bovendien doet het mij ook altijd denken aan de mensen die ik heb verloren en nog elke dag mis.. Ik deel die emotie niet graag waar anderen bij zijn, ook zoiets waar ik moeite mee heb.. Al met al kijk ik nu al op tegen zaterdag.
Na het werk gaan sporten met mijn pa en daarna kon ik op mijn gemak eten maken voor de kids en mij. Om zes uur naar de hockey training gegaan en daar maakten de jongens kennis met hun nieuwe trainster op de woensdagen. Ze is pas 17 jaar oud, maar kan de hele groep gewoon aan (en dat is echt geen makkelijke groep!!). Wat een held is die meid 😀  Nadat we thuis waren en Mike gedoucht had, was het alweer tijd om de kleine man in bed te leggen. Nog een rustige avond gehad.

Donderdag 6 september
Vandaag was mijn baas heel even op kantoor (een half uurtje) en hij heeft ons even bijgepraat. Hij liet ons ook weten enorm blij te zijn dat we alles opvingen, zodat hij zich kon richten op de hele begrafenis. Voor ons was dat vanzelfsprekend. Kyra was vandaag naar een scooter gaan kijken en heeft hem dus ook al gekocht. Hij moet wel nog even nagekeken worden, maar dat komt vast goed. Het kind is helemaal blij 🙂 Jammer alleen dat ze moet wachten tot ze haar certificaat daadwerkelijk in handen heeft voordat ze mag rijden. Tot die tijd ga ik gewoon scooteren 😛 (ik hoop niet dat ik hem in de prak rij hahahaha). ’s Avonds nog naar de yoga gegaan en daarna nog lekker in mijn stoel gehangen.

Vrijdag 7 september
Met mijn vader gaan sporten en daarna nog even langs de fysio voor mijn schouder. Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik bij de kassa stond, klaar om af te rekenen, zag ik tot mijn schrik dat ik geen pinpas bij mij had 😮
Die had Kyra nog, omdat ze geld moest pinnen voor de scooter. Pffff, de kar aan de kant gezet, naar Kyra’s school gereden, pinpas gehaald, weer terug naar de winkel en afgerekend. Sta je er lekker fraai op hè 😛
Ik na een gesprek met Mike’s juf na school en dat was erg aangenaam. Hij heeft een leuke, rechtvaardige en eerlijke juf, maar dat had hij mij al gezegd 🙂
Rond half zes heb ik Mike naar zijn vader gebracht en daarna ben ik Alique en Debby naar een Horror Ladies Night gegaan van The Nun.

Vooraf hebben we eerst een hapje gegeten (wat echt heerlijk was) en daarna kon de lol beginnen. Er liepen een paar ‘enge’ lui rond en uiteraard ook een Non!

We kregen een drankje (zakje “bloed”) en een Nonnevot 😛 De film zelf was heel vermakelijk en zelfs de humor die de film had kon heel goed! Normaal past dat niet echt in een horror film, maar in deze ging dat heel goed. We hebben echt een hele leuke avond gehad 😀

Zaterdag 8 september
Ik kreeg het niet voor elkaar om te gaan rennen, want ik wilde niet dat ik met een rood hoofd in de kerk moest gaan zitten. Om half 11 begon de dienst en ik zat op de achterste rij met al mijn collega’s. Het was echt hartverwarmend dat bijna alle collega’s er waren. Ik had de jongens naast mij al gewaarschuwd: “Ik ben een vrouw, ik huil snel dus ik heb mijn zakdoeken al bij de hand. Dan weten jullie dat!” Alsof ze het aanvoelden, hebben ze mij met wat stom gepraat tussendoor helemaal door die dienst heen getrokken. Ik heb moeilijke momenten gehad, maar hun hebben er voor gezorgd dat het draaglijk was en daar heb ik ze ook heel erg voor bedankt. Het was een prachtige dienst, hij heeft absoluut een waardig afscheid gekregen en toen ik eenmaal in de auto zat, las ik op mijn telefoon dat Mike’s eerste competitie duel een daverend succes was! Ze hebben met 3-8 gewonnen. Ik baalde enorm dat ik er niet bij kon zijn, maar Mike zei vooraf al tegen mij dat ik in gedachte altijd bij hem ben en dat het oké was. Die begrafenis was veel belangrijker. Mooie kinderen heb ik.. echt.
Eenmaal thuis heb ik nog een rondje gelopen (mijn snelste 5 kilometer tot nu toe! 😀 ) en daarna ben ik naar een wedstrijd van Semm gaan kijken. Kyra was werken dus die kon niet komen kijken, maar ineens stonden mijn ouders naast mij. Ze waren gaan eten en vonden het leuk om ook even langs te komen. Het was heel gezellig en Semm vond het leuk dat we waren komen kijken. De 0-9 overwinning was ook mooi meegenomen 😉 Toen ik ’s avonds thuis was, wilde ik een paar biertjes drinken want daar was ik wel aan toe. Na één flesje hield ik het al voor gezien hahahaha. Ik ben niks meer gewend.

Zondag 9 september
Vanmorgen wederom niet gaan rennen, maar wel met de fiets naar een rommelmarkt gefietst, waar mijn moeder met een paar van haar zussen stond. Ik heb een tijdje bij ze gezeten achter hun kraampje en het was best gezellig. Daarna ben ik met mijn vader even gaan lopen en we eindigden uiteraard in de feesttent, met een biertje. Na twee biertjes vond ik het wel goed geweest, want ik had nog niks gegeten. Ik ben nog even naar mijn moeder gegaan en daarna ben ik weer naar huis gefietst. Met biertjes in je lijf is dat toch minder simpel dan normaal. Pfff, ik zweette mij een ongeluk! Thuis heb ik wat eten gemaakt en daarna ben ik gaan poetsen en de was weg gewerkt. Om zeven uur kwam Mike thuis en we hebben nog een leuke avond gehad.

Het was een zware en emotionele week, waarin ik vooral heel dankbaar ben geweest voor mijn kinderen en vrienden

XmelX

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s