Week #50

Mike begint een vieze hoest te krijgen. Ik hoorde hem in de nacht ook soms hoesten, dus volgens mij moet ik gaan oppassen dat hij niet ziek wordt. Het was echt zo’n dramaandag, pfff. Ik was blij toen ik weer thuis was en na het eten ben ik kerstkaarten gaan schrijven. Ik schrijf er niet veel dit jaar, maar ik wil er absoluut een paar versturen. Toen ik eenmaal aan het schrijven was, realiseerde ik mij dat ik eigenlijk veel meer kaarten wilde sturen. Beetje jammer dat ik maar 20 kaarten had LoL. Mike heeft nog geholpen met de stickers op de kaarten plakken, dat vond ik wel lief van hem.
Nadat hij in bed lag heb ik nog wat sport gekeken. Mijn gedachtes dwalen de laatste dagen behoorlijk af. Ik moet telkens aan iemand denken, zo erg zelfs dat ik er buikpijn van krijg. Iets klopt er niet en het geeft mij een vreselijk onderbuik gevoel. Misschien komt het gewoon omdat ik haar enorm mis en haar het liefst gewoon weer wil zien.

Dinsdag had ik echt veel last van mijzelf. Het onderbuikgevoel ging niet weg en mijn gedachten bleven afwezig. Mike’s hoest werd steeds erger en ook dat zat mij niet lekker.
Thuis heb ik met de kindjes gegeten en nog wat sport gekeken. Ik heb Mike op tijd in bed gelegd en hem nog wat thee met honing laten drinken, hopende dat hij deze nacht niet zoveel hoefde te hoesten en wat beter zou slapen.
Aangezien mijn gedachtes bleven afdwalen en ik steeds meer “last” kreeg van mijn buik heb ik uiteindelijk toch uitgereikt, een bericht gestuurd in de hoop dat ik wat meer rust over mij heen zou krijgen. Het is raar om dat te doen bij iemand die je een jaar niet meer gesproken hebt, maar waar je dagelijks aan denkt en die je eigenlijk heel erg mist in je leven. Tegen mijn verwachting in kreeg ik reactie.. diezelfde avond nog en mijn hart maakte op dat moment een sprongetje en tegelijkertijd deed het intens veel pijn.
Verwarrende avond.

Woensdag was een brakke dag. Mike had bijna de hele nacht gehoest en amper geslapen, arme knul. Ik had een briefje meegegeven voor de juf en eenmaal op mijn werk duurde het niet lang voordat ik telefoon kreeg. Het ging echt niet met Mike, hij was doodmoe, bleef hoesten en kreeg amper wat mee. Ik heb Mike’s vader gebeld en hij was gelukkig thuis zodat hij Mike gelijk kon ophalen. Ondertussen heb ik de huisarts gebeld en mijn zorgen even met hem gedeeld. We konden gelijk met hem langskomen zodat ze naar zijn longen konden luisteren, dat heeft Mike’s vader dus ook meteen gedaan en het resultaat was niet zo best. Hij klonk behoorlijk astmatisch en had een ruis en een piep in zijn longen. Ze gingen hem meteen antibiotica geven om ervoor te zorgen dat hij niet ook een longontsteking ging krijgen en hij moest ook een pompje nemen. Na mijn werk ben ik Mike gaan ophalen en heb hem thuis lekker verwend. Sporten heb ik afgezegd, mijn werk voor donderdag heb ik ook moeten bellen omdat ik bij Mike moest blijven. Als zijn hoest namelijk erger ging worden moest ik gelijk naar de huisarts terug. De medicatie hielp wel, want tegen de avond hoestte hij al iets minder.

Ik had Mike bij mij in bed laten slapen en gelukkig is hij de nacht doorgekomen zonder één keer te hoesten! Ik was zo blij dat hij door heeft geslapen en dus aan zijn nodige rust is gekomen. We zijn de hele donderdag thuis geweest, ik heb ook de yoga afgebeld omdat ik zelf bij Mike wilde blijven. ’s Middags heb ik de kinderen verwend met lunch door even naar McDonalds te rijden. In de avond kwam mijn moeder nog langs om te kijken hoe het met Mike ging en voor de rest was het echt een rustige dag. Precies wat Mike nodig had.. en ik ook 😉

We moesten op vrijdagochtend weer naar de huisarts zodat ze naar Mike’s longen konden luisteren. Zelf had ik het gevoel dat het wel goed zat, maar de huisarts hoorde toch nog teveel in zijn longen. Hij heeft gelijk de kuur verlengd en we moesten in ieder geval tot woensdag medicatie blijven geven. Wat een domper 😦
We zijn daarna snel boodschappen gaan doen en vervolgens weer naar huis gegaan. Turnen heb ik ook afgezegd en behalve rond lummelen hebben we niks boeiends gedaan. Gertie kwam ’s avonds nog langs en het werd weer een gezellige avond. Ik heb Kyra nog van haar werk gehaald en pas rond een uur of 12 zijn we naar bed gegaan.

Zaterdag had Mike eigenlijk een feestje, maar ik wist niet goed of ik hem wel zou moeten laten gaan. Na een gesprek met betreffende jarige, heb ik Mike toch gebracht, met een lijstje van tijden wanneer hij de medicatie moest hebben, dat hij moest binnen blijven en ze mij moesten bellen als er iets was. Mike was daar heel blij mee en zei dat hij zich echt wel een stuk beter voelde. Dat was ook wel zo, want zijn energie was weer helemaal terug. Ik ben daarna nog met Kyra naar de stad gegaan en ze heeft al haar kerstcadeaus gekocht, inclusief haar eigen kerstkleding. Ze zag er mooi uit in haar pantalon en hoge hakken, een beetje té hoog als je het mij vraagt maar ze wilde het zo graag voor kerst kopen (ze lijkt weer 3 jaar ouder op die manier :/ en steekt op deze manier helemaal boven mij uit hahahaha). Het was een gezellige middag en nadat ik haar naar het werk had gebracht ben ik naar Alique gegaan en zijn we gaan uit eten. Daar had ik al een stukje over geschreven, dat lees je hier: Friends

Ik was alweer vroeg wakker en ben gaan lezen. Tijdens het lezen ben ik weer in slaap gevallen en werd ik van Kyra wakker om half 11. Gelijk uit mijn bed gesprongen en een ontbijt gemaakt. Ik ben daarna gaan leren en rond half 1 kwam Mike weer thuis. Hij had het heel leuk gehad, had zijn medicatie netjes op tijd genomen en was alleen een beetje moe. We hebben dus wat filmpjes gekeken en lekker bij elkaar gehangen de rest van de dag. Samen gegeten en Mike wat eerder naar bed gebracht. Een heerlijke rustige dag en het was een heel leuk weekend!

XmelX

Week #48

Voor een maandag was het chaotisch op kantoor, dat ben ik niet zo gewend op deze dag LoL. Ik ben druk aan het werk gegaan tot ik ineens een berichtje kreeg van mijn nicht dat mijn neef in het ziekenhuis lag met een longontsteking.
Ik heb weinig te doen met mijn familie, heel eerlijk, maar er zijn een aantal neven en nichten die mijn heel dierbaar zijn en daar is hij er eentje van. Ik zag een foto van hem en schrok mij helemaal kapot !!! Hij zag er vreselijk uit en nadat ik ’s avonds met de kinderen bij mijn ouders gegeten heb, heb ik Kyra op school afgezet voor een bijeenkomst en ben ik met Mike naar het ziekenhuis gegaan. Hij lag te slapen en lag er echt vreselijk bij. Mijn hart schoot naar mijn keel en ik kon wel janken toen ik naast hem op bed ging zitten. Zijn ogen gingen langzaam open en toen hij mij zag, kwam er een glimlach. Ik ben niet lang gebleven, hij moest slapen en tot rust komen maar ik móest er gewoon even naar toe. Tijdens het half uurtje dat ik bij hem zat, heb ik constant een hand op zijn arm gehad. Een beetje extra kracht en energie kon hij duidelijk goed gebruiken.

Dinsdag ben ik na het werk weer met Mike naar het ziekenhuis gegaan en hij lag inmiddels op een afdeling. Hij zag er gelukkig al wat beter uit, maar je kon nu ook pas goed zien hoeveel hij afgevallen was. Hij had een aantal dagen gewoon niet kunnen eten van de pijn en de kilo’s waren er echt afgevlogen. We hebben een stukje gelopen, dat ging gelukkig wel enigszins (je kon wel zien dat hij nog altijd pijn had) en dit keer zijn we wat langer gebleven. Even na 8 uur zijn we gegaan omdat hij moe was en echt moest proberen te slapen en thuis heb ik nog naar de Oranje dames gekeken. Ook Gertie kwam nog langs en Kyra moest ik nog van haar werk afhalen.

Woensdag ging de wekker een uur eerder omdat Kyra met een aantal klassen naar Den Haag ging en dus om kwart over 7 al op school moest zijn. Na het werk ben ik weer met mijn vader gaan sporten en daarna zijn we door gegaan naar Sittard voor kerstkleding. De kinderen krijgen van mijn ouders geen cadeaus met kerst, maar ze krijgen altijd nieuwe kleren. Mike had al het een en ander gekregen, maar ik moest nog een keer gaan kijken voor een jas en een shirt. Dat is gelukt, hij heeft een mooie jas uitgezocht, nog een shirt en een blouse. Hij is helemaal klaar voor de kerst! 🙂
Zelf had ik nog een cadeau gevonden voor mijn nichtje en zo hoef ik nog maar één cadeau en ben ik helemaal klaar! Ik ben goed bezig 😛
Om half 7 heb ik Kyra van school gehaald en zijn we direct naar Kevin gegaan. Ik vond het zo fijn dat hij weer thuis was! Hij loopt nog altijd als een oud mannetje, maar heeft gelukkig wel weer de eetlust van een varken hahahaha ! 🙂
Rond kwart over 8 zijn we naar huis gegaan en heb ik de avond met Kyra weg gekletst.

Donderdag was het geen dag op kantoor, maar een BHV herhalingscursus. Die zijn altijd wel leuk en leerzaam dus ik keek er wel naar uit. En leerzaam was het zeker! Gek eigenlijk, want ik doe dit al 10 jaar en elk jaar leer ik weer iets bij.
Of heb ik dat elke keer geleerd, maar vergeet ik gewoon elk jaar ?? Dat kan natuurlijk ook 😛
Na de cursus heb ik Mike opgehaald en zijn we naar huis gegaan waar ik deze keer wat eerder kon koken, omdat ik eerder thuis was. ’s Avonds was yoga les maar ik had dit keer weinig zin om met mijn moeder te gaan. Er is iets waardoor ik mij wat afzet tegen haar en ik kan mijn vinger er niet opleggen… heel raar.
Ik was in ieder geval blij dat ik thuis was en naar bed kon.

Vrijdag ben ik weer gaan sporten en daarna heb ik mijn winterbanden erop laten leggen. Nog boodschappen gedaan, Mike van school gehaald, Kyra van school gehaald en naar haar werk gebracht en daarna nog even langs bij mijn neefje. Hij was alweer wat meer opgeknapt en we hebben een uurtje kunnen kletsen. Van daar uit ben ik met Mike naar turnles gegaan en daarna hebben we thuis frietjes gegeten. Later op de avond heb ik Kyra nog opgehaald van haar werk en een half uur later ben ik gaan slapen.
Ik ben moe, komt vast door die donkere dagen enzo.. (tuurlijk Mel).

Zaterdag was ik al weer veel te vroeg wakker en dan gaat mijn bovenkamer gelijk aan het werk (het is weekend hoor!!). Ik ben toch nog even blijven liggen en heb daarna maar ontbijt gemaakt voor mijn kids en vervolgens ben ik wat gaan poetsen. Toen ik daar geen zin meer in had, heb ik mijn boek gepakt en ben ik gaan leren, totdat Alique kwam. De kinderen gingen naar de verjaardag van de vriendin van hun vader en ik ging met Alique naar de open dat van Zuyd Hogeschool. We liepen allebei als blije kippen door de gangen, vond het heel interessant en zouden het liefst weer gaan studeren zodat we hier vaker konden rond wandelen. We zijn daarna naar huis gegaan en tijdens een paar koppen thee hebben we nog uitgebreid met elkaar gepraat. Ik heb haar verteld over mijn voorgevoel, dat er ergens iets ging gebeuren maar heel erg hoopte van niet, hoe ik mij voel en dat ik stil sta, wat absoluut niet goed is voor mij (dat is voor niemand goed).
Ik weet niet of het komt door het werk dat ze nu doet, maar haar inzichten en manier van denken helpen mij enorm. Ze kan relativeren en handvaten geven hoe ik misschien met dingen om kan gaan. Ik realiseerde mij toen ze weg ging, hoe blij ik ben met haar als vriendin. Jammer dat ze zo snurkt, dat wel 😛
Daarna ben ik nog naar gaan leren en ineens belde Kyra mij. Ze vertelde mij iets, waardoor ineens alles in elkaar viel.. het nare voorgevoel, het piekeren, de twijfels, het afzetten tegen mijn moeder, alles klopte ineens. Ik heb een half uur voor mij uit zitten staren en voelde mij daarna zo vreselijk waardeloos.
Ik ga er nu niet verder op in, dat komt nog wel, maar de rest van de avond is als een waas langs mij af gegaan.

Zondag had Mike zijn vierde en laatste college in het Thermen museum, over de Romeinen en nadat hij zijn diploma had gekregen zijn we Kyra gaan halen en naar mijn ouders gegaan. Kyra wilde graag naar Aken en daar een rondleiding doen zodat ze extra studiepunten krijgt voor Duits. Ik heb een bubbel om mij heen geblazen, heb mij bezig gehouden met Kyra en mij weinig aangetrokken van mijn moeder die ook mee was. Tijdens de rondleiding heeft Kyra nog gefilmd want ze moest er een vlog van maken en hebben we dat uurtje best lol gehad. Er was geen winkel open, alleen de kerstmarkt was er maar daar had ik absoluut geen zin in. Aangezien Kyra moest werken, zijn we na de rondleiding gewoon naar huis gegaan. Mijn vader was met Mike naar de bioscoop gegaan en hij werd later thuis gebracht. Nog een klein hapje gegeten met mijn mannetje en voor de rest van de avond wat voetbal gekeken, geschreven, nagedacht en met Kyra gekletst.

Ik ben duidelijk van mijn pad af.
Vreselijk gevoel.
En wat een rot week zeg Pffff…
Niet eens een foto die ik er bij kan zetten :/
Hopeloos..

XmelX